دوک لافون

دوک لافون در منطقه‌ی روستایی مکانیکس‌ویل در شمال ریچموندِ ویرجینیا بزرگ شد. دوک که کوچک‌ترین فرزند از میان پنج فرزند بود، بخش زیادی از سال‌های اوایل زندگی‌اش را در دنیای تخیل خود سپری کرد. در واقع، می‌توان گفت نخستین تجربه‌های او از بازیگری، گشت‌زنی در محله، کتک زدن آدم‌بده‌ها و نجات دادن دنیا بود!

«نمایش اسکاتلندی» اولین آشنایی دوک با تئاتر حرفه‌ای در ۱۴ سالگی بود. در پرده‌ی سوم، پدر او، بانکو، به قتل می‌رسد. دوک در تلاشی برای اینکه بتواند روی صحنه اشک واقعی بریزد، مواد آرایشی را به چشمانش می‌مالید و هر شب سوزش شدید و کوری نسبی را تحمل می‌کرد. حتی در همان سال‌های اولیه نیز، بیش از هر چیز می‌خواست که همه چیز را «واقعی» جلوه دهد؛ و این میل تا به امروز تغییر نکرده است. از همان لحظه‌ی اول که با آن بازیگران عجیب و غریبِ بیگانه‌ی نیویورکی ملاقات کرد، مطمئن بود که می‌خواهد همین‌جا باشد.

اولین کار دوک مقابل دوربین، در فیلم «زره‌پوش‌ها» با بازی ویرجینیا مدسن و ای. جی. مارشل بود. او بیشتر زمان فیلم را پشت صحنه و در بخش دکوراسیون صحنه کار می‌کرد و بشکه‌های سنگین ویسکی را از مکانی به مکان دیگر جابه‌جا می‌کرد. اما فقط برای یک روز، فرصت یافت که جلو بیاید و نقش ملوان ییتس را بازی کند! دوک با تنها دو دیالوگ، که یکی از آن‌ها جمله‌ی بسیار حیاتی «بله قربان!» بود، شیفته‌ی انرژی و جادوی حضور در صحنه شد.

دوک در فیلم‌ها، سریال‌ها و تئاترهای سراسر کشور ظاهر شده است. از مهم‌ترین سوابق تلویزیونی او می‌توان به نقش کارآگاه گوردون چمبرز در «شکارچی ذهن» (نتفلیکس) به کارگردانی دیوید فینچر، «اف‌بی‌آی: بیشترین تحت تعقیب‌ها» (سی‌بی‌اس، رُز تروچ) و «گروگان‌ها» با بازی تونی کلت (سی‌بی‌اس، هنری برونکتین)، «همیشه» (ای‌بی‌سی، جان اف. شووالتر) و نقش جک اپس در «سالی همینگز» با بازی سام نیل و مری وینگهام (سی‌بی‌اس، چارلز هید) اشاره کرد.