گلوریا دیاز

گلوریا ماریا آسپیرا دیاز (زاده ۱۰ مارس ۱۹۵۱ در آرینگای، لا یونیون) بازیگری برنده‌ی جایزه در فیلیپین و نخستین فیلیپینی‌ای است که در سال ۱۹۶۹ در میامی بیچ، فلوریدا، تاج دبیتی مستر یونیورس را از آن خود کرد. او که در روزنامه‌ها اغلب به عنوان عضوی از خاندان دیاز از او یاد می‌شود، یکی از دوازده فرزند (۱۰ دختر و ۲ پسر) یک خانواده است.

فردی که معتقد بود دیاز در مسابقات مستر یونیورس موفق خواهد بود، با او ارتباط برقرار کرد و این زن جوان را برای مسابقات آماده ساخت. دیاز هنگام معرفی به‌عنوان مستر یونیورس ۱۹۶۹، تنها ۱۸ سال داشت؛ او پس از پاسخ به سوال نهایی بر دیگر کاندیداها پیروز شد. موضوع سوال درباره چگونگی استقبال از نخستین مردانی بود که به‌تازگی بر روی ماه فرود آمده بودند — نیل آرمسترانگ، ادوین آلدرین و مایکل کالینز — به محض اینکه به کره زمین بازمی‌گشتند. او در مسابقات بین‌المللی متعلق به آمریکایی‌ها در میامی بیچ، فلوریدا، ایالات متحده، پس از آنکه تصاویر آن‌ها بر روی مجسمه آزادی در نیویورک قرار گرفت، تاج‌گذاری کرد.

دیاز بازیگر شناخته‌شده‌ای در سینما و تلویزیون فیلیپین است. توانایی او در جذب مخاطب و مهارت بازیگری‌اش با جایزه ارزشمند فاماس از سوی آکادمی فیلم، هنرهای سینمایی و علوم فیلیپین برای بهترین بازیگر نقش مکمل در فیلم بهترین فیلم فاماس، «ناساان کا مان»، در سال ۲۰۰۵ مورد تقدیر قرار گرفت.

دیاز در کالج سنت شولاستیکا مانیل تحصیل کرده است. او با گابریل «بونگ» دازا، بازرگان، ازدواج کرده است و از او دو دختر به نام‌های ایزابل و آوا دارد.