سم نیل

سر نایجل جان درموت «سم» نیل (۱۴ سپتامبر ۱۹۴۷ – ۱۳ جولای ۲۰۲۶) بازیگر نیوزلندی بود. فعالیت حرفه‌ای او شامل نقش‌های اصلی در هر دو ژانر درام و فیلم‌های پرفروش بود. او که یک «بازیگر نقش اول بین‌المللی» به‌شمار می‌رفت، به‌عنوان یکی از تطبیق‌پذیرترین بازیگران نسل خود شناخته می‌شود.

نیل که در ایرلند شمالی از مادری انگلیسی و پدری نیوزلندی متولد شد، در سال ۱۹۵۴ به‌همراه خانواده‌اش به کرایستچرچ نقل مکان کرد. او نخستین بار با حضور در فیلم سگ‌های خوابیده (۱۹۷۷) مورد توجه قرار گرفت و پس از آن نقش‌های اصلی را در فیلم‌های مسیر درخشان من (۱۹۷۹)، پیام ثالث: نبرد نهایی (۱۹۸۱)، تسخیر (۱۹۸۱)، فرشتگان شرور (۱۹۸۸)، آرامش مرگبار (۱۹۸۹)، در تعقیب اکتبر سرخ (۱۹۹۰)، پیانو (۱۹۹۳) و در دهان جنون (۱۹۹۴) ایفا کرد. او با نقش دکتر آلن گرانت در پارک ژوراسیک (۱۹۹۳) به شهرت بین‌المللی رسید و این نقش را در پارک ژوراسیک ۳ (۲۰۰۱) و قلمرو (۲۰۲۲) نیز تکرار کرد.

نیل در خارج از دنیای سینما، در مجموعه‌های تلویزیونی متعددی با نقش‌های مهمان و تکرار شونده ظاهر شد، از جمله ریلی، تک‌اسب جاسوس (۱۹۸۳)، سیمپسون‌ها (۱۹۹۴)، تودورها (۲۰۰۷)، کروزو (۲۰۰۸–۲۰۱۰)، هپی‌تاون (۲۰۱۰)، آلکاتراز (۲۰۱۲) و ریک و مورتی (۲۰۱۹). او همچنین در سریال‌های مرلین (۱۹۹۸) و شاگرد مرلین (۲۰۰۶) در نقش شخصیت اصلی و در دو فصل نخست پیکیز بلندرزان (۲۰۱۳–۲۰۱۴) در نقش سرگرد چستر کمپبل ایفای نقش کرد. او همچنین اجرای چندین مستند را بر عهده داشته و آن‌ها را روایت کرده است.

نیل برنده جایزه بهترین بازیگر نقش اول آکتا (AACTA)، جایزه لافورد لایل، جایزه فیلم نیوزلند و جایزه لوگی برای برجسته‌ترین بازیگر شد. او همچنین سه بار نامزد دریافت گلدن گلوب و دو بار نامزد دریافت پرایم‌تایم امی شد. او در مراسم لوگی ۲۰۲۳، جایزه لوگی نقره‌ای برای محبوب‌ترین بازیگر را از آن خود کرد.

نیل در ۱۳ جولای ۲۰۲۶ در سن ۷۸ سالگی در سیدنی استرالیا درگذشت. این فقدان ناگهانی و غیرمنتظره بود، اما این واقعیت که او از سرطان رهایی داشت، مایه‌ی تسلی بود.

توضیحات بالا از مقاله ویکی‌پدیای سم نیل، تحت مجوز CC-BY-SA، با ذکر فهرست کامل مشارکت‌کنندگان در ویکی‌پدیا.