George Carlin
جرج کارلین
- ۱۹۳۷ تا ۲۰۰۸
- درگذشته در ۷۱ سالگی
- ۹ اثر
فیلمشناسی
۹ اثر- ۲۰۲۰بیل و تد: رویارویی با موسیقیRufus Hologram (archive footage) · ساختهٔ دین پاریزو
- ۲۰۰۶ماشینهاFillmore (voice) · ساختهٔ جان لستر
- ۲۰۰۴دختر جرسیبارت ترینکی · ساختهٔ کوین اسمیت
- ۲۰۰۳فیلم ترسناک ۳معمار · ساختهٔ دیوید زاکر
- ۲۰۰۱جی و باب ساکت پاتک میزنندمسافر اتومبیل · ساختهٔ کوین اسمیت
- ۱۹۹۹دگماکاردینال گلیک · ساختهٔ کوین اسمیت
- ۱۹۹۵مد تی ویMr. Conductor / Self · ساختهٔ دیوید سالزمن و فکس بار و آدام اسمالسریال
- ۱۹۹۱سفر وحشیانه بیل و تدروفوس · ساختهٔ پیتر هویت
- ۱۹۸۹ماجراجویی بسیار عالی بیل و تدروفوس · ساختهٔ استیون هرک
دربارهٔ او
جرج دنیس پاتریک کارلین (۱۲ مه ۱۹۳۷ – ۲۲ ژوئن ۲۰۰۸) کمدین استنداپ، منتقد اجتماعی، بازیگر و نویسنده آمریکایی بود که برای آلبومهای کمدی خود پنج جایزه گرمی دریافت کرد. کارلین بهخاطر طنز سیاه و همچنین دیدگاههایش درباره سیاست، زبان انگلیسی، روانشناسی، مذهب و موضوعات مختلف ممنوعه شناخته میشد. کارلین و نمایش کمدی «هفت کلمه زشت» او، محور اصلی پرونده سال ۱۹۷۸ دیوان عالی ایالات متحده، یعنی پرونده F.C.C. علیه بنیاد پسیفیکا بود که در آن، تصمیم محدود ۵–۴ قضات، قدرت دولت را برای تنظیم محتوای بیپرده در امواج رادیویی و تلویزیونی عمومی تأیید کرد.
اولین برنامهی ویژه از چهارده برنامهی استنداپ کمدی او برای HBO در سال ۱۹۷۷ فیلمبرداری شد. در دهههای ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰، برنامههای کارلین بر نقد اجتماعی-فرهنگی جامعه مدرن آمریکا تمرکز داشت. او اغلب درباره مسائل سیاسی معاصر در ایالات متحده اظهارنظر میکرد و زیادهرویهای فرهنگ آمریکا را به ریشخند میگرفت. آخرین برنامهی ویژه او برای HBO با عنوان «برای تو بد است»، کمتر از چهار ماه پیش از مرگش فیلمبرداری شد.
در سال ۲۰۰۴، کارلین در فهرست ۱۰۰ کمدین استنداپ بزرگ تمام دوران که توسط کمدی سنترال منتشر شد، پس از ریچارد پرایور و پیش از لنی بروس، در جایگاه دوم قرار گرفت. او در طول دوران سیسالهی جانی کارسون، اجراکننده و مجری مهمان همیشگی برنامه «تانی شو» بود و اولین قسمت برنامه «شنبه شب زنده» را اجرا کرد. در سال ۲۰۰۸، جایزه مارک توین برای طنز آمریکایی به او اعطا شد.
جزئیات
- تولد
- ۱۲ مهٔ ۱۹۳۷
- درگذشت
- ۲۲ ژوئن ۲۰۰۸
- زادگاه
- New York City, New York, USA
- حرفه
- بازیگر
- در فیلمزی
- ۹ اثر