ایان مک‌کلن

سر ایان مورای مک‌کلن (متولد ۲۵ مه ۱۹۳۹) بازیگر انگلیسی است. او در ژانرهای مختلفی از درام‌های شکسپیری و تئاتر مدرن گرفته تا فانتزی و علمی‌تخیلی محبوب، در اجراهای سینمایی و صحنه‌ای ایفای نقش کرده است. او یک نماد فرهنگی بریتانیایی محسوب می‌شود و در سال ۱۹۹۱ توسط ملکه الیزابت دوم نشان شوالیه دریافت کرد. او جوایز متعددی از جمله جایزه تونی، ش جایزه اولیویه و یک جایزه گلدن گلوب و همچنین نامزدهای دو جایزه اسکار، پنج جایزه BAFTA و پنج جایزه امی را کسب کرده است.

مک‌کلن اولین حضور خود در صحنه را در سال ۱۹۶۱ در تئاتر بلگراد به عنوان عضوی از گروه تئاتر رپرتوار آن تجربه کرد و در سال ۱۹۶۵ اولین حضور خود در وست اند را داشت. در سال ۱۹۶۹، از او دعوت شد تا به شرکت تئاتر پراسپکت بپیوندد تا نقش‌های اصلی را در ریچارد دوم اثر شکسپیر و ادوارد دوم اثر مارلو بازی کند. در دهه ۱۹۷۰، مک‌کلن به یکی از ستون‌های اصلی گروه تئاتر سلطنتی شکسپیر و تئاتر ملی بریتانیا تبدیل شد. او برای نقش‌هایش در ستون‌های جامعه (۱۹۷۷)، کیمیاگر (۱۹۷۸)، خمیده (۱۹۷۹)، عسل وحشی (۱۹۸۴) و ریچارد سوم (۱۹۹۵) پنج جایزه اولیویه دریافت کرد. مک‌کلن اولین حضور خود در برادوی را در وعده (۱۹۶۵) تجربه کرد. او برای نقش آنتونیو سالیری در آمادئوس (۱۹۸۰) جایزه تونی بهترین بازیگر مرد در یک نمایش را دریافت کرد. او همچنین برای ایان مک‌کلن: بازی در آثار شکسپیر (۱۹۸۴) نامزد شد. او در نمایش‌های عسل وحشی (۱۹۸۶)، رقص مرگ (۱۹۹۰)، سرزمین هیچ‌کس (۲۰۱۳) و در انتظار گودو (۲۰۱۳) به برادوی بازگشت که دو مورد آخر تولید مشترک با پاتریک استوارت بود.

مک‌کلن برای نقش‌های سینمایی خود به شهرت جهانی رسید، از جمله نقش پادشاه در ریچارد سوم (۱۹۹۵)، جیمز ویل در خدایان و هیولاها (۱۹۹۸)، مگنیتو در فیلم‌های مردان ایکس، کگزورث در دیو و دلبر (۲۰۱۷) و گندالف در سه‌گانه‌های ارباب حلقه‌ها (۲۰۰۱-۲۰۰۳) و هابیت (۲۰۱۲-۲۰۱۴). دیگر نقش‌های سینمایی برجسته او شامل لمسی از عشق (۱۹۶۹)، فراوانی (۱۹۸۵)، ش درجه جدایی (۱۹۹۳)، بازسازی (۱۹۹۵)، برآب رفته (۲۰۰۶)، آقای هولمز (۲۰۱۵) و دروغگوی خوب (۲۰۱۹) است.

مک‌کلن در سال ۱۹۸۸ به همجنس‌گرا بودن خود اعتراف کرد و از آن زمان حامی جنبش‌های اجتماعی LGBT در سراسر جهان بوده است. او در اکتبر ۲۰۱۴ جایزه آزادی شهر لندن را دریافت کرد. مک‌کلن از بنیان‌گذاران استون‌وال، یک گروه لابی حقوق LGBT در بریتانیا است که نام آن از شورش‌های استون‌وال گرفته شده است. او همچنین حامی ماه تاریخ LGBT، پراید لندن، پراید آکسفورد، گِی‌گلاس، بنیاد LGBT و FFLAG است.