آلکسیس آرکت

الکسیس آرکت (۲۸ ژولای ۱۹۶۹ – ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۶) بازیگر آمریکایی و فعال حقوق ترنس‌جندر بود.

او که در لس‌آنجلس متولد شد، چهارمین فرزند از پنج فرزند لوئیس آرکت، بازیگر و کارگردان، و برندا اولیویا «ماردی» (زاده نواک)، بازیگر، بود. آرکت که از خانواده‌ای عمیقاً ریشه‌دار در صنعت سرگرمی برخاسته بود، خواهر روزانا، ریچموند، پاتریشیا و دیوید آرکت، بازیگران دیگر، بود. فعالیت حرفه‌ای او از دوران جوانی آغاز شد؛ او در ۱۲ سالگی در ویدئوکلیپ «او یک زیبایی» از گروه د توبز ظاهر شد و نخستین حضور خود در پرده سینما را در فیلم «پایین و ورشکسته در بورلی هیلز» (۱۹۸۶) تجربه کرد. آرکت که به تطبیق‌پذیری شهرت داشت، اغلب تحت نام «ایوا تخریب» به عنوان تقلیدکننده زن اجرا می‌کرد، پیش از آنکه فرآیند گذار خود به سمت جراحی تأیید جنسیت را به‌صورت علنی به اشتراک بگذارد. فیلم‌شناسی او نقش‌های متنوعی را در بر می‌گیرد؛ از نقش‌های اصلی در تولیدات کوچک مانند «پریدن در استخوان‌ریز» (۱۹۹۲)، «چیزهایی که هرگز به تو نگفتم» (۱۹۹۶) و «فکر می‌کنم انجامش می‌دهم» (۱۹۹۷) گرفته تا حضور در آثار پرفروش جریان اصلی مانند «سه‌نفره»، «قصه های عامه پسند» (هر دو در ۱۹۹۴)، «خواننده عروسی»، «عروس چاکی» (هر دو در ۱۹۹۸)، «او همه‌چیزتمام است» (۱۹۹۹) و «مخلوط» (۲۰۱۴).

زندگی شخصی آرکت با حمایت‌های پرشور او از جامعه ترنس‌جندر و صراحت در مورد مسیر گذار شخصی‌اش متمایز بود که در فیلم «الکسیس آرکت: او برادر من است» مستند شد. آرکت علی‌رغم مواجهه با چالش‌های سلامتی، از جمله ابتلا به اچ‌آی‌وی در سال ۱۹۸۷ و سپس عوارض بعدی، تا زمان مرگش در سال ۲۰۱۶ در سن ۴۷ سالگی، همچنان چهره‌ای فعال در عرصه‌های سرگرمی و دفاع از حقوق گروه‌های مختلف باقی ماند.