رابرت زمکیس

رابرت زمکیس (متولد ۱۴ مه ۱۹۵۲) فیلم‌ساز آمریکایی است که به کارگردانی و تهیه‌سازی طیفی از فیلم‌های موفق و تأثیرگذار شهرت دارد. او اغلب جلوه‌های ویژه پیشرفته را با داستان‌پردازی ترکیب می‌کند. او جوایز متعددی از جمله جایزه اسکار و طلایی گلدن گلوب را دریافت کرده و همچنین پنج بار نامزد جایزه فیلم بریتانیا و یک بار نامزد جایزه ایمی (روزانه) شده است.

زمکیس فعالیت حرفه‌ای خود را با کارگردانی فیلم‌های کمدی می‌خواهم دستت را بگیرم (۱۹۷۸)، ماشین‌های دست‌دوم (۱۹۸۰) و عشق‌بازی با سنگ (۱۹۸۴) آغاز کرد. او با کارگردانی سه‌گانه کمدی علمی-تخیلی بازگشت به آینده (۱۹۸۵–۱۹۹۰)، کمدی فانتزی چه کسی برای راجر رابیت پاپوش دوخت (۱۹۸۸) و درام کمدی فارست گامپ (۱۹۹۴) به شهرت رسید؛ فیلم آخر برنده جایزه اسکار برای بهترین فیلم و بهترین کارگردانی شد.

او همچنین کمدی سیاه طنزآمیز مرگ درخور اوست (۱۹۹۲)، فیلم علمی-تخیلی تماس (۱۹۹۷) و فیلم‌های درام دور افتاده (۲۰۰۰)، پرواز (۲۰۱۲)، بندباز (۲۰۱۵) و متفقین (۲۰۱۶) را کارگردانی کرده است. کاوش او در تکنیک‌های ضبط حرکت را می‌توان در فیلم‌های انیمیشنی قطار سریع‌السیر قطبی (۲۰۰۴) و سرود کریسمس (۲۰۰۹)، و همچنین در درام اکشن فانتزی بیوولف (۲۰۰۷) و درام خوش‌آمدگویی به مارون (۲۰۱۸) مشاهده کرد. او از سال ۱۹۸۴ با آهنگساز فیلم آلن سیلوستری همکاری کرده و تام هنکس را در پنج فیلم کارگردانی کرده است.