می ویتمن

می مارگارت ویتمن (زاده ۹ ژوئن ۱۹۸۸)، بازیگر و خواننده آمریکایی است. او بازیگری خود را در کودکی با بازی در آگهی‌های تبلیغاتی آغاز کرد و اولین حضور خود در سینما را در سن شش سالگی در درام عاشقانه وقتی یک مرد عاشق یک زن می‌شود (۱۹۹۴) تجربه کرد. او به عنوان یک بازیگر کودک، به دلیل نقش‌های مکمل خود در یک روز عالی (۱۹۹۶)، روز استقلال (۱۹۹۶)، امید شناور است (۱۹۹۸) و نقش‌های تلویزیونی‌اش در شیکاگو هوپ (۱۹۹۶–۱۹۹۹)، جگ (۱۹۹۸–۲۰۰۱) و وضعیت فیض (۲۰۰۱–۲۰۰۲) شناخته شد.

ویتمن برای نقش تکرارشونده‌اش در نقش آن ویل در کمدی موقعیت شبکه فاکس، آرستد دِولاپمنت (۲۰۰۴–۲۰۰۶، ۲۰۱۳)، نقش آمبر هولت در سریال درام شبکه ان‌بی‌سی، پدر و مادری (۲۰۱۰–۲۰۱۵)، و نقش آنی مارکس در کمدی جنایی شبکه ان‌بی‌سی، دختران خوب (۲۰۱۸–۲۰۲۱) مورد توجه عموم قرار گرفت. او برای فعالیت در سریال پدر و مادری، نامزد دریافت جایزه تلویزیونی انتخاب منتقدان در بخش بهترین بازیگر نقش مکمل در یک سریال درام شد. ویتمن با فیلم‌های اسکات پیلگرام در مقابل جهان (۲۰۱۰) و مزایای گوشه‌گیر بودن (۲۰۱۲) به سراغ نقش‌های سینمایی بزرگسالانه رفت و با فیلم داف (۲۰۱۵) اولین تجربه بازی در نقش اصلی را رقم زد که برای آن مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و نامزد جایزه تی‌ین چویس شد.

ویتمن با صداپیشگی در نقش سوزئی کوچک در جانی براوو (۱۹۹۷–۲۰۰۴)، شانتی در کتاب جنگل ۲ (۲۰۰۳)، کاتارا در کارتون نیکلودئون، آواتار: آخرین باد افزار (۲۰۰۵–۲۰۰۸)، رُز/هانتس‌گرل در اژدهای آمریکایی: جیک لانگ (۲۰۰۵–۲۰۰۷)، تینکر بل در فیلم‌های هم‌نام، واندر گرل / کیسی سندزمارک در یونایتد جاستیس (۲۰۱۲–۲۰۲۲)، اپریل اونیل در نسخه ۲۰۱۲ لاک‌پشت‌های نینجا (۲۰۱۲–۲۰۱۷) و ایمتی بلایت در خانه جغدی (۲۰۲۰–۲۰۲۳)، خود را به عنوان یک صداپیشه برجسته در فیلم‌ها و تلویزیون کودکان تثبیت کرد.