رابرت وی. بارون

بازیگر نقش‌های مکمل بلندقامتی، استخوانی و تکیده با صدایی بم، که یادآور جان کارادین است. او تحصیلات رسمی خود را در کالج موریس هاروی در چارلستون، وست ویرجینیا و در رشته هنرهای تئاتری در یو‌سی‌ال‌ای گذراند. او آموزش‌های حرفه‌ای را در آکادمی دراماتیک آمریکا در نیویورک و در کارگاه مکس رینهارت در لس‌آنجلس دید. او پیش از ورود به هالیوود، چندین سال در تئاترهای منطقه‌ای از یک سوی ایالات متحده تا سوی دیگر کار کرد و رزومه چشمگیری از نقدهای درخشان برای بازی در نقش‌هایی همچون «سیرانو دو برژراک»، «ابی لینکلن در ایلینوی»، «سر توماس مور» در «مردی برای تمام فصول»، «هنری دراموند» در «ارث باد»، «ریچارد سوم» و امثال آن ساخت، اما هرگز چنین نقش‌های دشوار و والایی در فیلم یا تلویزیون به او پیشنهاد نشد. با این حال، او درمانده نشد، بلکه از هر فرصتی که برای بازی مقابل دوربین به او داده می‌شد، چه در یک تولید باکیفیت از یک استودیوی بزرگ و چه در بی‌کیف‌ترین تولیدات کم‌هزینه و گذرا، لذت می‌برد. زمانی که بازی نمی‌کرد، ماشین تحریر خود را بیرون می‌آورد و فیلم‌نامه‌های تلویزیونی و سینمایی می‌نوشت. شاید ماندگارترین فیلم‌نامه تلویزیونی او، اولین اثرش باشد؛ یک قسمت کمدی و شاد از سریال بنانزا (۱۹۵۹) با عنوان بنانزا: هاس و لبرکان‌ها (۱۹۶۳). او به‌عنوان نویسنده، به سمت اقتباس از فیلم‌نامه‌های دوبله انگلیسی فیلم‌های خارجی متمایل شد. تهیه‌کنندگان آمریکایی شروع به خرید سریال‌های انیمه موفق ژاپنی و دوبله آن‌ها به انگلیسی کردند و بارون در این صنعت که به‌سرعت و به‌طور عظیمی رشد کرد، پیشگام بود. او مدیر اجرایی و ویراستار داستان «سابان پروداکشنز» شد که طی پنج سال به یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان برنامه‌های کودکان در جهان، با آثاری همچون مردان ایکس: سریال انیمیشنی (۱۹۹۲) و پاور رنجرز (۱۹۹۳) تبدیل شد.