کارا بونو

بونو که در برونکسِ نیویورک متولد شد، در خانواده‌ای با طبقه اجتماعی کارگر بزرگ شد و در سنین پایین تصمیم گرفت بازیگری را هدف اصلی زندگی خود قرار دهد. او در ۱۱ سالگی، با پاسخ دادن به آگهی انتخاب بازیگر برای «اسپوک‌هاوس» اثر هاروی فیرشتاین و گرفتن آن نقش، بدون هیچ کمکی از سوی خانواده یا بزرگسالان دیگر، پیوند خود را با اخلاق کاری خانواده‌اش نشان داد. بونو در دوران نوجوانی و اوایل بیست سالگی، شروع به گرفتن نقش‌هایی در تلویزیون و صحنه نمایش نیویورک کرد و برای بازی در نقش قربانی جوانِ آزار در «آبی، عشق من» (۱۹۹۱) (سی‌بی‌اس، ۱۹۹۱) که به‌عنوان بخشی از «ویژه برنامه‌های مدرسه سی‌بی‌اس» (۱۹۸۴) پخش شد، نامزد جایزه امی در بخش‌های روزانه شد. او به‌زودی به نقش‌های مکمل در «سرزمین آب» (۱۹۹۲) اثر استیون گیلنهال، با بازی جرمی آیرونز و ایتان هاک، نقش یک مهاجر غیرقانونی در «راه و روش گاوچران» (۱۹۹۴) با بازی وودی هرلسون و کیفر ساترفیلد، و در کمدی مستقل و محبوب نوآ بامبک، «لگد و فریاد» (۱۹۹۵) که او را دوباره با هم‌بازی خود در «آبی، عشق من»، جاش همیلتون، متحد کرد، رسید. بونو در حین پرورش حرفه بازیگری خود، در سال ۱۹۹۵ با رشته دوگانه ادبیات انگلیسی و علوم سیاسی از دانشگاه کلمبیا فارغ‌التحصیل شد که این دوره را تنها در سه سال سپری کرد.

پس از فارغ‌التحصیلی، بونو عمدتاً بر نقش‌های مکمل در فیلم‌های مستقل و تلویزیون تمرکز کرد. او در فیلم «قاتل: خاطرات یک قتل» (۱۹۹۵)، همسر و محرم اسرار نگهبان زندان، رابرت شان لئونارد بود که برای کارل پنزرام (جیمز وودز)، جنایتکار شرور دهه ۱۹۳۰، به‌عنوان شنونده هدایتگر عمل می‌کرد؛ پیش از آنکه در فیلم غیرمتعارف «مرد قرن» (۱۹۹۹)، نقش یک خواننده اپرا را بازی کند که عشق‌باز مرد جوانی (گیبسون فریزیر) با رفتارهای دوران جاز است.

او به‌زودی در رزومه رو به رشد خود، تجربه‌های پشت دوربین را نیز اضافه کرد، از جمله نویسنده/کارگردان فیلم کوتاه «بار و بندیل» (۱۹۹۷) با بازی لیو شوایزر و مینی درایور، و نقش تولیدکننده همکار و ستاره کمدی «دو دینا» (۱۹۹۹) را ایفا کرد؛ کمدی‌ای درباره دو زن با نام‌های مشابه (بونو و آماندا پیت) که عاشق مردی بسیار بدشانس شدند. او همچنان به نویسندگی ادامه می‌دهد و فیلم «وقتی گربه نیست» (۱۹۹۹) را با همکاری برد اندرسون نوشت و اقتباسی از اولین رمان اف. اسکات فیتزجرالد، «این سوئی از بهشت» را نیز به رشته تحریر درآورد.

اعتبار سینمایی بونو با آغاز هزاره جدید کم‌رنگ‌تر شد؛ در محافل هنری و جشنواره‌های فیلم، درام احساسی «چتنی پاپ‌کورن» (۱۹۹۹)، «توجه خریداران» (۲۰۰۰) و «حادثات خوش‌یمن» (۲۰۰۰) با بازی ماریسا تامی و وینسنت دونوفریو دیده شدند. او به‌زودی برای دیده شدن گسترده‌تر به تلویزیون روی آورد و از طریق نقش‌های مکمل در سریال‌های پرطرفدار مانند «دیدبان سوم» (۱۹۹۹) و «سوپرانز» (۱۹۹۹) به شهرت رسید. در سال ۲۰۰۷، او به گروه بازیگران سریال محبوب «منطقه مرده» (۲۰۰۲) (آمریکا، ۲۰۰۲-۲۰۰۷) در نقش کلانتر آنا ترنر پیوست که مرگ سلف خود (کریس برونو) را بررسی می‌کرد.

در این دوره، بونو فعالیت سینمایی خود را در فیلم‌هایی با تنوع بالا از جمله «هالک» (۲۰۰۳) اثر انگ لی، در نقش مادر دیوید بنر (که توسط خشم ناشی از جهش ژنتیکی پسرش کشته می‌شود)، و «لیگ آبجو» (۲۰۰۶) در نقش رابطه عاشقانه بی‌عرضه و تنبل آرتی لنگ، حفظ کرد. او در سال ۲۰۱۰ در فیلم «بگذار وارد شوم» (۲۰۱۰) که بازسازی آمریکایی و تحسین‌شده فیلم خون‌آشام سوئدی «بگذار حق با او باشد» (۲۰۰۸) است، در نقش مادر مطلقه‌ی کودی اسمیت-مک‌فی ظاهر شد. در همان سال، او پربیننده‌ترین نقش خود را تا به امروز در سریال «مردان ماد» (۲۰۰۷) در نقش دکتر فی میلر تجربه کرد. بونو برای تلاش‌های خود، در سال ۲۰۱۱ نامزد دریافت جایزه امی در بخش بهترین بازیگر مهمان زن در یک سریال درام شد.