پیتر الن

پیتر الن (با نام اصلی پیتر ریچارد وولنو؛ زاده ۱۰ فوریه ۱۹۴۴ – ۱۸ ژوئن ۱۹۹۲) خواننده، ترانه‌سرا، موسیقی‌دان و هنرمند استرالیایی بود که به شخصیت پرزرق‌وبرق روی صحنه، انرژی بی‌کران و لباس‌های مجللش شهرت داشت. آهنگ‌های او توسط خوانندگان بسیار زیادی از جمله الکی بروکس، ملیسا منچستر و اولیویا نیوتون-جان محبوب شدند؛ از جمله اولین آهنگ صدرنشین نیوتون-جان یعنی «من واقعاً دوستت دارم» و آهنگ صدرنشین و برنده‌ی جایزه اسکار، «تم آرتر (بهترین کاری که می‌توانی انجام دهی)» اثر کریستوفر کراس. او علاوه بر ضبط آلبوم‌های بسیار، از فعالیت در کاباره‌ها و کنسرت‌ها نیز لذت می‌برد که از جمله آن‌ها می‌توان به حضور او در رادیو سیتی موزیک هال با شتر اشاره کرد. ترانه‌ی میهن‌پرستانه‌ی او، «من هنوز استرالیا را خانه می‌نامم»، به‌طور گسترده در کمپین‌های تبلیغاتی استفاده شده و در سال ۲۰۱۳ به فهرست صداهای استرالیا در آرشیو ملی فیلم و صدا اضافه شد.

الن اولین همسر لیزا مینلی بود. آن‌ها در ۳ مارس ۱۹۶۷ ازدواج کردند، در ۹ آوریل ۱۹۷۰ از هم جدا شدند و در ۲۴ ژوئیه ۱۹۷۴ طلاق گرفتند. او شریک زندگی بلندمدتی داشت، مدل گِرگوری کانل (۱۹۴۹–۱۹۸۴). آن‌ها از سال ۱۹۷۴ تا زمان مرگ کانل در سال ۱۹۸۴ با هم بودند. الن و کانل با فاصله هشت سال از هم، بر اثر بیماری‌های مرتبط با ایدز درگذشتند و الن یکی از نخستین استرالیایی‌های مشهور بود که بر اثر ایدز جان باخت. الن در مورد گرایش جنسی خود مبهم عمل می‌کرد، از این جهت که پس از طلاق از مینلی تظاهر به دگرجنس‌گرا بودن نکرد، اما هرگز هم به‌صورت علنی خود را همجنس‌گرا اعلام نکرد. او توضیح داد: «من تا جایی که یک سلبریتیِ اعلام‌نشده می‌توانست باشد، رویافته بودم.» برخلاف شخصیت اجتماعی‌اش، او مردی به‌شدت خصوصی بود که حتی با نزدیک‌ترین افرادش نیز اطلاعات کمی از زندگی شخصی خود به اشتراک می‌گذاشت. افراد کمی می‌دانستند که او مبتلا به اچ‌آی‌وی/ایدز است، که بخشی از آن به دلیل ترس از بیگانه کردن طرفداران محافظه‌کار و دگرجنس‌گرایش بود و این فکر که مخاطبان دوست ندارند اجراکننده‌ای را تماشا کنند که می‌دانند بیمار است.»