سوفی مارسو

سوفی مارسو (زاده سوفی دانیل سیلوی موپو، ۱۷ نوامبر ۱۹۶۶) بازیگر فرانسوی است. او در دوران نوجوانی با اولین فیلم‌هایش، لا بوم (۱۹۸۰) و لا بوم ۲ (۱۹۸۲)، به محبوبیت رسید و جایزه سزار برای نویدبخش‌ترین بازیگر زن را دریافت کرد. او با مجموعه‌ای از فیلم‌های موفق از جمله لِتودیانت (۱۹۸۸)، پاسیفیک پالیسیدز (۱۹۹۰)، فان‌فان (۱۹۹۳) و انتقام تفنگداران (۱۹۹۴)، به ستاره سینما در اروپا تبدیل شد. او با بازی در شجاع دل (۱۹۹۵)، فای‌ر‌لایت (۱۹۹۷)، آنا کارنینا (۱۹۹۷) و نقش الکترال کینگ در نوزدهمین فیلم جیمز باند، یعنی جهان کافی نیست (۱۹۹۹)، به یک ستاره بین‌المللی سینما بدل شد. برخی از فیلم‌های متأخر او به مسائل حساس اجتماعی می‌پردازند، مانند آرته-موا (۲۰۱۳)، جیل‌بِردز (۲۰۱۵) و همه‌چیز خوب پیش رفت (۲۰۲۱).

مارسو بر روی بیش از ۳۰۰ جلد مجله در سراسر جهان ظاهر شده و چهره بسیاری از برندهای لوکس بوده است. او در سال ۲۰۰۳ توسط وزیر فرهنگ فرانسه به درجه افسری در نشان هنر و ادبیات ارتقا یافت و در سال ۲۰۱۵ فاش شد که او از دریافت نشان لژیون دونور خودداری کرده است.

او در ۱۷ نوامبر ۱۹۶۶ در پاریس متولد شد؛ او فرزند دوم سیمون (زاده موریسه) که دستیار فروشگاه بود، و بنوا موپو، راننده کامیون، است. والدین او زمانی که او نه‌ساله بود از هم جدا شدند.

در فوریه ۱۹۸۰، مارسو و مادرش با یک آژانس مدلینگ که به دنبال نوجوانان بود روبرو شدند. از مارسو در آن آژانس عکس گرفته شد، اما او فکر نمی‌کرد اتفاقی بیفتد. هم‌زمان، فرانسواز منیدری، مدیر انتخاب بازیگر فیلم لا بوم (۱۹۸۰) ساخته کلود پینوتو، از آژانس‌های مدلینگ خواسته بود تا نوجوان جدیدی را برای این پروژه معرفی کنند. آلن پوآره، مدیر گاومونت، پس از مشاهده راش‌ها، مارسو را با قراردادی بلندمدت امضا کرد. لا بوم فیلم پرفروشی بود که ۴٬۳۷۸٬۵۰۰ بلیط در فرانسه فروخت. در سال ۱۹۸۱، مارسو اولین تجربه خوانندگی خود را با خواننده فرانسوی، فرانسوا والری، در صفحه «رؤیا در آبی» به نویسندگی پیر دلانو انجام داد. او نقش اصلی در فیلمی را که قرار بود جنجالی شود، یعنی پدرخوانده، که در آن قرار بود نقش دختر نوجوانی را بازی کند که پدرخوانده‌اش را برای یک رابطه وسوسه می‌کند، رد کرد. در نهایت این نقش توسط آریل بس بازی شد. در سال ۱۹۸۲، در سن ۱۶ سالگی، مارسو قرارداد خود با گاومونت را به قیمت یک میلیون فرانک فرانسه بازخرید کرد. او بیشتر این پول را قرض گرفت.

مارسو پس از بازی در فیلم دنباله، لا بوم ۲ (۱۹۸۲)، بر نقش‌های دراماتیک‌تر تمرکز کرد، از جمله درام تاریخی فورت ساگان (۱۹۸۴) با حضور ژرارد دپاردیو و کاترین دنی، جویوس پاش (عید پاک شاد) (۱۹۸۴)، لآمور براک (۱۹۸۵) و پلیس (۱۹۸۵)، و نزول به جهنم (۱۹۸۶). در سال ۱۹۸۸، او در لِتودیانت (دانشجو) و فیلم ماجراجویی تاریخی شوان‌ها! بازی کرد. در آن سال، مارسو برای نقشش در شوان‌ها!، نامزد جایزه بهترین بازیگر زن رمانتیک در جشنواره بین‌المللی فیلم‌های رمانتیک شد...