ارنستو کونترراس

او که در سال ۱۹۶۹ در وراکروز مکزیک متولد شده است، فارغ‌التحصیل مرکز مطالعات علوم ارتباطات و سپس مرکز دانشگاهی مطالعات سینمایی (CUEC) در دانشگاه ملی خودگردان مکزیک است. در سال ۲۰۰۷، نخستین فیلم بلند او، پلک‌های آبی، به عنوان بخشی از بخش رسمی هفته بین‌المللی منتقدان، نامزد دریافت دوربین طلا در شصتمین جشنواره فیلم کن شد. این فیلم در جشنواره‌های بسیاری شرکت کرده و از جمله جایزه‌های بهترین فیلم ایبری-آمریکایی، بهترین فیلم‌نامه و جایزه مزکال را در بیست‌ودومین جشنواره بین‌المللی فیلم گوادالاجارا دریافت کرد؛ همچنین در سال ۲۰۰۸، جایزه آریل برای بهترین نخستین فیلم بلند و جایزه ویژه هیئت داوران در ساندنس و میامی را از آن خود کرد. نخستین مستند بلند او با عنوان بودن: کافه تاکوابا در سال ۲۰۱۰ اکران شد؛ فیلمی درباره بیستمین سالگرد مهم‌ترین گروه راک مکزیک. و در سال ۲۰۱۵، سومین فیلم او، بهار تاریک، به سینماها آمد و در سی‌ودومین جشنواره بین‌المللی فیلم میامی، برنده جایزه بزرگ هیئت داوران برای بهترین فیلم و جایزه بزرگ هیئت داوران برای بهترین بازیگری (که به بازیگران اصلی اهدا شد) شد. این فیلم همچنین سه جایزه آریل (تدوین، موسیقی و صدا) را از آن خود کرد و در هفت شاخه دیگر توسط آکادمی هنرهای سینمایی و علوم مکزیک نامزد شد. در سال ۲۰۱۶، او قسمت «روابط» را با بازی ایرن ژاکوب کارگردانی کرد که بخشی از فیلم بلند حکایت‌های مکزیک ساخته ماشته پروداکسیون بود. جدیدترین فیلم او، من به زبان دیگری رویا می‌بینم، پروژه‌ای که جایزه مؤسسه ساندنس / ماهیندرا برای فیلم‌سازی جهانی را دریافت کرد و توسط سیستم ملی خالقان حمایت شد، برنده جایزه مخاطبان در جشنواره فیلم ساندنس ۲۰۱۷ شد. کنتراس در کنار فیلم‌سازی، کارگردان کل سریال‌های مستند برای نات‌ژئو و اچ‌بی‌او بوده است.