دیوید او. راسل

دیوید اوون راسل (زاده ۲۰ اوت ۱۹۵۸) کارگردان، نویسنده و تهیه‌کننده آمریکایی فیلم است. او جوایز متعددی از جمله دو جایزه بفتا، یک جایزه گلدن گلوب و همچنین پنج نامزدی جایزه اسکار را به دست آورده است.

راسل فعالیت حرفه‌ای خود را با کارگردانی کمدی‌های سیاه اسپنکینگ د مونکی (۱۹۹۴)، فلرتینگ ویت دیساستر (۱۹۹۶)، سه پادشاه (۱۹۹۹) و آی هارت هاکابی (۲۰۰۴) آغاز کرد. او با درام ورزشی بیوگرافی مشت‌زن (۲۰۱۰)، کمدی-درام عاشقانه دفترچه‌ی امیدبخش (۲۰۱۲) و فیلم کمدی جنایی سیاه حقه‌بازی آمریکایی (۲۰۱۳) به موفقیت‌های منتقدانانه دست یافت. این سه فیلم از نظر تجاری موفق بودند و مورد تحسین منتقدان قرار گرفتند و موجب شد او سه نامزدی اسکار در بخش بهترین کارگردانی، و همچنین یک نامزدی بهترین فیلم‌نامه اقتباسی برای دفترچه‌ی امیدبخش و یک نامزدی بهترین فیلم‌نامه اصلی برای حقه‌بازی آمریکایی دریافت کند. راسل برای کمدی-درام نیمه‌بیوگرافی جوی (۲۰۱۵) هفتمین نامزدی گلدن گلوب خود را دریافت کرد. او همچنین فیلم معمایی-مهیج کمدی آمستردام (۲۰۲۲) را کارگردانی کرد.

در طول دوران فعالیتش، راسل به دلیل رفتارهای ستیزه‌جوئی و بدرفتاری با عوامل تولید و بازیگران فیلم‌هایش، از جمله حوادث ثبت‌شده با جورج کلونی، لیلی تاملین، ایمی آدامز، کریستوفر نولان و کریستین بیل، بسیار مورد توجه بوده است.