نورا جونز

نورا جونز (زاده گیتهالی شانکار؛ ۳۰ مارس ۱۹۷۹) خواننده، ترانه‌سرا و نوازنده آمریکایی است. او برای موسیقی خود جوایز متعددی دریافت کرده و تا سال ۲۰۲۳، بیش از ۵۳ میلیون نسخه از آثارش در سراسر جهان فروخته است. بیلبورد او را برترین هنرمند جاز دهه ۲۰۰۰ نامید. او ده جایزه گرمی دریافت کرده و در فهرست هنرمندان دهه ۲۰۰۰ مجله بیلبورد در رتبه ۶۰ قرار گرفته است.

در سال ۲۰۰۲، جونز فعالیت موسیقی انفرادی خود را با انتشار آلبوم «با من بیا» آغاز کرد که ترکیبی از جاز با سبک‌های کانتری، بلوز، فولک و پاپ بود. این آلبوم با فروش بیش از ۲۷ میلیون نسخه، نشان الماس دریافت کرد و پرفروش‌ترین آلبوم استودیویی کارشناسی‌شده توسط یک هنرمند انفرادی در قرن بیست و یکم شد. این رکورد پنج جایزه گرمی برای جونز به همراه داشت، از جمله جایزه آلبوم سال، آهنگ سال و بهترین هنرمند جدید، که او را به نخستین فرد با تبار جنوب آسیا تبدیل کرد که این تعداد جایزه گرمی را از آن خود می‌کند. آلبوم‌های استودیویی بعدی او یعنی «حسی شبیه خانه» (۲۰۰۴)، «خیلی دیر نیست» (۲۰۰۷) و «سقوط» (۲۰۰۹) همگی نشان الماس دریافت کردند و هر کدام بیش از یک میلیون نسخه فروختند. این آثار همچنین به‌طور کلی مورد استقبال منتقدان قرار گرفتند. جونز اولین حضور خود در سینما را به‌عنوان بازیگر در فیلم «شب‌های بلوبری من» تجربه کرد که در سال ۲۰۰۷ ساخته و وانگ کار-وای آن را کارگردانی کرد.

جونز دختر راوی شانکار، نوازنده سیتار و آهنگساز هندی، و خواهر ناتنی هنرمندان موسیقی هندی، انوشکا شانکار و شبندرا شانکار است.