دیمپل کاپادیا

دیمپل کاپادیا (زاده ۸ ژوئن ۱۹۵۷) بازیگر فیلم هندی است که عمدتاً در فیلم‌های هندی ظاهر می‌شود. او در سن ۱۶ سالگی توسط راج کاپور معرفی شد و نقش اصلی فیلم عاشقانه نوجوان او، بابی (۱۹۷۳) را بازی کرد. در همان سال، او با بازیگر هندی، راجش خانا ازدواج کرد و از بازیگری بازنشسته شد. کاپادیا پس از جدایی از خانا، در سال ۱۹۸۴ به صنعت فیلم بازگشت. یکی از فیلم‌های او در آن دوره، درام ساگار (۱۹۸۵) بود. هر دو فیلم بابی و ساگار برای او جایزه فیلم‌فِر بهترین بازیگر نقش اول زن را به ارمغان آوردند. او در ادامه توانست خود را به عنوان یکی از بازیگران پیشروی سینمای هند در دهه ۱۹۸۰ تثبیت کند.

کاپادیا که در ابتدا به عنوان یک نماد جذاب ملی شناخته می‌شد، مشتاق بود تا از کلیشه‌ای شدن دوری کرده و طیف نقش‌های بازیگری خود را گسترش دهد. او متعاقباً نقش‌های جدی‌تری را در طیفی از ژانرهای فیلم، از سینمای جریان اصلی تا سینمای موازی، پذیرفت و برای بازی در فیلم‌هایی چون کاش (۱۹۸۷)، دریشتی (۱۹۹۰)، لیکین... (۱۹۹۰) و رودالی (۱۹۹۳) مورد تحسین قرار گرفت که برای او جایزه فیلم ملی بهترین بازیگر نقش اول زن و جایزه منتقدان فیلم‌فِر بهترین بازیگر نقش اول زن را به همراه داشت. او نقش‌های مکمل را در گاردیش (۱۹۹۳) و کرانتی‌ویر (۱۹۹۴) بازی کرد که فیلم دوم جایزه چهارم فیلم‌فِر را برای او به ارمغان آورد.

کاپادیا در طول دهه‌های ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ نیز به صورت پراکنده به فعالیت خود ادامه داد. او نقش کوچکی در دیل چاها تاهایی (۲۰۰۱) بازی کرد و برای ایفای نقش اصلی در تولید آمریکایی لیلا (۲۰۰۲) مورد توجه قرار گرفت. برخی از آثار سینمایی متأخر او شامل نقش‌های اصلی در هوم کون هائی؟ (۲۰۰۴)، پیار مین توئیست (۲۰۰۵)، فیر کبی (۲۰۰۸) و توم میلو تو ساهی (۲۰۱۰) و نقش‌های مکمل در بیینگ سایرس (۲۰۰۵)، لاک بای چانس (۲۰۰۹)، دابانگ (۲۰۱۰)، کات‌تیل (۲۰۱۲) و فایندینگ فانی (۲۰۱۴) است. کاپادیا مادر توینکل کانا و رینک کانا است که هر دوی آن‌ها بازیگران سابق هستند.