پاملا دپلا

پاملا دِ پلا در ۲۲ اوت ۱۹۶۷ در شیکاگو، ایالت ایلینویز به دنیا آمد، هرچند دوران رشد او در شهر سینسیناتی، ایالت اوهایو گذشت.

پاملا از چهار سالگی همواره آرزوی «ستاره سینما» بودن را داشت. او کنار پنجره می‌نشست و برای رهگذران آواز می‌خواند و شعر می‌سرود.

در کودکی، او تصادفاً مکالمه‌ای میان مادرش و معلم خوانندگی خود را شنید که به مادرش گفته بود او فاقد استعداد موسیقی است و هرگز نتواند نت‌ها را حفظ کند؛ از این رو، از سن ۹ سالگی تا سال‌های تحصیل در مقطع تحصیلات تکمیلی، از آثار موزیکال یا هر چیزی که مستلزم آواز خواندن بود، دوری گزید.

او از کلاس هفتم تا دوران دانشگاه، تشویق‌کننده (چی‌رلیدر) بود. هنگامی که برای دانشگاه سینسیناتی فعالیت می‌کرد، به سطح حرفه‌ای رسید و به مدت دو سال به صورت حرفه‌ای به عنوان یک بنگلز برای تیم سینسیناتی بنگلز فعالیت کرد. او با تبدیل شدن به یکی از نخستین تشویق‌کنندگان سیاهپوست در دبیرستان مانت هلتی و تیم سینسیناتی بنگلز، محدودیت‌ها را شکست.

او در دوران نوجوانی بسیار پرتحرک بود: ورزشکار، تشویق‌کننده و طبیعتاً یک بازیگر! در سن ۱۶ سالگی، عنوان «دوشیزه ان‌اِی‌سی‌اِی‌پی» را کسب کرد و نخستین دختر سیاهپوست با عنوان «جونیور میش سینسیناتی» بود. او با این عنوان، نام شهر خود را در مسابقه «جونیور میش اوهایو – تناسب اندام» نیز بر سر زبان‌ها انداخت؛ در بخش استعداد مقام دوم و در سطح ایالتی مقام چهارم را کسب کرد. چنانچه راضی نبود، عناوین «دوشیزه هوافضا» و «دوشیزه نیمکره» را نیز از آن خود کرد.

در دبیرستان، انجمن بین‌المللی تئاتر، به پاملا گواهی‌های تقدیر برای تعالی در حرکت و شخصیت‌پردازی و جایزه شایسته مشارکت در هنرهای نمایشی را برای ایفای نقش «جادوگر بد شرور» در نمایش «جادوگر سرزمین اُز» اعطا کرد. این افتخار بزرگی برای او بود، چرا که او این مسیر را با نمایش مدرسه‌ای «پیتر پن» آغاز کرده بود؛ جایی که برای نقش سگ تست داد اما نقش اصلی را به دست آورد. او در نقش «پیتر» بسیار مغرور بود و در مدرسه خودش را «پیتر پام» خطاب می‌کرد! اگر بازیگری پادشاه بود، پس تحصیلات ملکه و ورزش، دربار سلطنتی بود. پاملا یکی از چندین بورسیه‌های دانشگاهی را از طریق مسابقه ملی نویسندگی «آنچه درباره آمریکا درست است» دریافت کرد.

او دانشجوی رشته تئاتر بود و نمایش‌های متعددی را اجرا کرد. او برای بازی در نقش «ملکه تاریک» در نمایش «سفیدبرفی» مورد تحسین و تشویق ایستاده قرار گرفت و برای اجرای خود در اثر دیوید ممت، نقدهای مطبوعاتی عالی دریافت کرد.

پاملا می‌دانست که باید هنر خود را به سطحی بالاتر ارتقا دهد؛ پس سینسیناتی را ترک کرد تا به آکادمی دراماتیک آمریکا در نیویورک برود. به پاملا اجازه داده شد تا در خانه بین‌المللی ایالات متحده اقامت کند؛ اقامتگاهی که تنها در اختیار دانشجویان بین‌المللی مقطع تحصیلات تکمیلی و آمریکایی‌های دارای نمرات تحصیلی بالا و دستاوردهای اجتماعی است. در نیویورک، تمرکز او بر مطالعه بسیار بالا بود: بازیگری در آکادمی، رقص در تئاتر رقص هارلم و نویسندگی در کارگاه فرانک سیلورا.