لیل وین

دویین مایکل کارتر جونیور (متولد ۲۷ سپتامبر ۱۹۸۲) که بیشتر با نام هنری‌اش لیل وین شناخته می‌شود، رپر آمریکایی است. لیل وین در نه‌سالگی به‌عنوان جوان‌ترین عضو کمپانی کَش مانی رکوردز و نیمی از گروه دو نفره تی بی جی با حضور بی جی به این کمپانی پیوست. در سال ۱۹۹۷، لیل وین به گروه هات بویز پیوست که رپرهای جووینل، بی جی و ترک نیز در آن عضو بودند. هات بویز در همان سال با آلبوم «هر طور که زندگی می‌کنی!» کار خود را آغاز کردند. لیل وین بیشترین موفقیت خود را با آلبوم پرفروش گروه، یعنی «جنگ چریکی» که در سال ۱۹۹۹ منتشر شد، به دست آورد. همچنین در سال ۱۹۹۹، لیل وین اولین آلبوم خود را با عنوان «بلاک هات است» منتشر کرد که بیش از یک میلیون نسخه در ایالات متحده فروخت. اگرچه دو آلبوم بعدی او، یعنی «نورها خاموش» (۲۰۰۰) و «۵۰۰ درجه» (۲۰۰۲) به اندازه اولی موفق نبودند (و تنها به وضعیت طلایی رسیدند)، اما لیل وین در سال ۲۰۰۴ با آلبوم «تا کارتر» که شامل تک‌آهنگ «گو دی جی» بود، به محبوبیت بیشتری دست یافت. وین همچنین در آن سال در تک‌آهنگ «سرباز» از گروه دستینیز چایلد که در لیست ده آهنگ برتر بود، حضور یافت. در سال ۲۰۰۵، دنباله آلبوم تا کارتر با نام «تا کارتر ۲» منتشر شد. در سال‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷، لیل وین چندین میکس‌تیپ منتشر کرد و در چندین تک‌آهنگ محبوب رپ و آراندبی ظاهر شد. موفق‌ترین آلبوم او، «تا کارتر ۳»، در سال ۲۰۰۸ منتشر شد که در اولین هفته انتشار خود بیش از یک میلیون نسخه در ایالات متحده فروخت. این آلبوم شامل تک‌آهنگ شماره یک «لالی‌پاپ» بود و جایزه گرمی برای بهترین آلبوم رپ را از آن خود کرد. لیل وین در سال ۲۰۱۰ نخستین آلبوم راک خود را با عنوان «باززایی» منتشر کرد که عمدتاً با واکنش منفی منتقدان همراه بود، اما این آلبوم در نهایت به وضعیت طلایی رسید. در مارس ۲۰۱۰، لیل وین پس از محکومیت به جرم تصاحب مجرمانه یک سلاح در پی حادثه‌ای در جولای ۲۰۰۷، دوران محکومیت ۸ ماهه خود را در نیویورک آغاز کرد. او در حین بازداشت در ماه سپتامبر ۲۰۱۰ آلبوم دیگری با عنوان «من یک انسان نیستم» منتشر کرد که هنرمندان یانگ مانی مانند دریک، نیکی میناج و لیل توئیست در آن حضور داشتند.