الیور وود

الیور وود (۲۱ فوریه ۱۹۴۲ – ۱۳ فوریه ۲۰۲۳)، فیلم‌بردار بریتانیایی بود که بیشتر به‌خاطر همکاری در فیلم‌های اکشن و کمدی پرفروشی همچون جان سخت ۲، تغییر چهره، جمعه عجیب، شب‌های تالادگا: تصنیف ریکی بابی و مجموعه فیلم‌های بورن شناخته می‌شد. او با کارگردانانی چون پل گرین‌گراس، جان وو، رنی هارلین، رون آندروود و آدام مک‌کی همکاری داشت و برای فیلم اولتیماتوم بورن نامزد دریافت جایزه بفتا در بخش بهترین فیلم‌برداری شد.

وود در ۲۱ فوریه ۱۹۴۲ در لندن متولد شد. او در ۱۹ سالگی به نیویورک نقل مکان کرد. اولین فرصت بزرگ او همکاری با کارگردان لئونارد کستل در فیلم جنایی کالت ماهون‌کیلرز (۱۹۶۹) بود، جایی که او از نور موجود برای بخشیدن ظاهری شبیه به گزارش‌های خبری به این کمدی سیاه استفاده کرد. او در طول اواخر دهه ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، فیلم‌های تیپ B و فیلم‌های مستقل متعددی را فیلم‌برداری کرد و بارها با فیلم‌برداران جوزف منگین و فرد مورفی همکاری داشت. او همچنین به‌عنوان اپراتور دوربین در پروژه‌های سطح بالاتر، از جمله بادی راک (۱۹۸۴) و زندگی و مرگ در لس‌آنجلس (۱۹۸۵) که هر دو توسط رابی مولر فیلم‌برداری شده بودند، فعالیت کرد. او همچنین به‌عنوان فیلم‌بردار موزیک‌ویدئوها و تیزرهای تبلیغاتی، با کارگردانانی چون باب گیرالدی و روپرت وین‌رایت همکاری کرد.

دوران اوج او زمانی آغاز شد که مدیر فیلم‌برداری ۵۳ قسمت از درام جنایی و پرزرق‌وبرق میامی وایس بود و بین سال‌های ۱۹۸۷ تا ۱۹۸۹ به‌عنوان مدیر فیلم‌برداری اصلی این سریال فعالیت می‌کرد. کار او در این سریال توجه تهیه‌کنندگان را به خود جلب کرد و امکان همکاری در فیلم‌های پرهزینه هالیوودی از جمله جان سخت ۲ (۱۹۹۰)، تغییر چهره (۱۹۹۷)، یو-۵۷۱ (۲۰۰۰)، چهار شگفت‌انگیز (۲۰۰۵) و گوینده ۲: افسانه ادامه دارد (۲۰۱۳) را برای او فراهم کرد. او مدیر فیلم‌برداری اصلی فیلم اکشن ماجراجویانه جزیره کات‌ثرات بود، اما بر اثر آسیبی که در صحنه دید، جای خود را به پیتر لوی داد. او همچنین سه‌گانه بورن را فیلم‌برداری کرد، جایی که با کارگردان، پل گرین‌گراس، همکاری کرد تا جلوه‌ای خودانگیخته و رئالیستی ایجاد کند؛ او برای این کار اغلب از چندین دوربین، که بیشتر آن‌ها دوربین‌های دستی بودند، استفاده می‌کرد و فیلم‌هایی مانند نبرد الجزایر را به‌عنوان منبع الهام خود ذکر می‌کرد. او برای فیلم اولتیماتوم بورن (۲۰۰۷) نامزد دریافت جایزه بفتا شد.

در سال ۲۰۱۶، وود بازسازی فیلم بن هور را که توسط تیمور بکمامبتوف کارگردانی شده بود، فیلم‌برداری کرد و برای فیلم‌برداری سکانس‌های اکشن فیلم از دوربین‌های گوپرو استفاده نمود. آخرین اثر او فیلم موربیوس (۲۰۲۲) بود.

وود در ۱۳ فوریه ۲۰۲۳ در سن ۸۰ سالگی بر اثر سرطان در خانه‌اش در لس‌آنجلس کالیفرنیا درگذشت. از او همسرش، سابینا گرو؛ دخترانش، کاترین وود و فیونا وود؛ و پسرش، امرسون فورث، به یادگار ماندند.