کرتیس هنسن

کرتیس لی هنسن (۲۴ مارس ۱۹۴۵ – ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۶) کارگردان، نویسنده و تهیه‌کننده آمریکایی فیلم بود. هنسن که در رینو، نوادا متولد شده بود، در لس‌آنجلس بزرگ شد. او پس از ترک تحصیل از دبیرستان، به‌عنوان عکاس و ویراستار مجله سینما کار کرد. در دهه ۱۹۷۰، هنسن به‌عنوان نویسنده در فیلم ترسناک وحشت دانویچ (۱۹۷۰) مشارکت داشت و اولین تجربه کارگردانی خود را با فیلم درجه‌بی سوئیت کیل (۱۹۷۳) رقم زد، جایی که کنترل خلاقانه‌ای برای تحقق چشم‌انداز خود نداشت. در حالی که هنسن به کارگردانی ادامه می‌داد، با نوشتن فیلمنامه‌ی آثار تحسین‌شده‌ای نظیر شریک ساکت (۱۹۷۸)، سگ سفید (۱۹۸۲) و هرگز گریه نکن گرگ (۱۹۸۳) به شهرت رسید.

او پس از کار روی پروژه‌هایی که او را راضی نمی‌کرد، بر اساس موفقیت فیلم شریک ساکت، تصمیم گرفت که باید فیلم‌های مهیج بنویسد و کارگردانی کند. از این رو، او با فیلم پنجره اتاق خواب (۱۹۸۷) ادامه داد که در آن نویسندگی و کارگردانی‌اش سرانجام با هم ادغام شد. در این مرحله، آثار او تأثیری بر نویسنده فیلمنامه، دیوید کپا گذاشت؛ کپا متقاعد شده بود که می‌تواند وظایف کارگردانی فیلمنامه‌ی او را بر عهده بگیرد، که منجر به فیلم نفوذ بد (۱۹۹۰) شد. سرانجام، او فیلم دستی که گهواره را تکان می‌دهد (۱۹۹۲) را کارگردانی کرد که هم از نظر منتقدان و هم از نظر تجاری موفق بود.

او در ادامه فیلم مهیج رود وحشی (۱۹۹۴) را کارگردانی کرد که ۹۴.۲ میلیون دلار فروش داشت. پس از آن، او فیلم جنایی نوآر تحسین‌شده‌ی محرمانه لس‌آنجلس (۱۹۹۷) را کارگردانی کرد که جایزه اسکار برای بهترین فیلمنامه‌ی اقتباسی و همچنین نامزدی برای بهترین فیلم و بهترین کارگردانی را برای او به ارمغان آورد. این فیلم همچنین برای نخل طلای جشنواره فیلم کن ۱۹۹۷ نامزد شد و توسط کتابخانه کنگره در فهرست ملی فیلم به عنوان اثری «از نظر فرهنگی، تاریخی یا زیبایی‌شناختی مهم» حفظ شده است.

تلاش کارگردانی بعدی او کمدی-درام تحسین‌شده‌ی پسران شگفت‌انگیز (۲۰۰۰) بود. سپس درام هیپ‌هاپ ۸ مایل (۲۰۰۲) با بازی رپر امینم و بر اساس تجربیات زندگی او ساخته شد. این فیلم نزد منتقدان پیروزی بزرگی بود و در گیشه ۲۴۲.۹ میلیون دلار فروخت. در نهایت، کمدی رمانتیک در موقعیت او (۲۰۰۵) نیز از نظر منتقدان مورد تحسین قرار گرفت و موفقیت مالی داشت.

هنسن پیش از بازنشستگی خود در سال ۲۰۱۴ که به دلیل وضعیت نامساعد سلامتی بود، فیلم لاکی یو (۲۰۰۷) و تعقیب تک‌موج‌ها (۲۰۱۲) را کارگردانی کرد که هر دو با مشکلات تولید مواجه بودند و نتایج نهایی به دستاوردهای انتقادی و مالی پیشین او نزدیک نبود. آخرین تلاش کارگردانی مهم هنسن، فیلم تلویزیونی شبکه اچ‌بی‌او به نام بسیار بزرگ برای شکست (۲۰۱۱) بود که نامزد جایزه امی پرایم‌تایم برای بهترین مجموعه یا فیلم محدود و بهترین کارگردانی برای یک مجموعه یا فیلم محدود شد. هنسن در سال ۲۰۱۶ به دلایل طبیعی درگذشت.