باز لورمن

بازمارک آنتونی «باز» لورمن AC (با نام اصلی مارک آنتونی لورمن؛ زاده ۱۷ سپتامبر ۱۹۶۲)، کارگردان، تهیه‌کننده، نویسنده و بازیگر استرالیایی است که پروژه‌های مختلف او از فیلم و تلویزیون تا اپرا، تئاتر، موسیقی و صنایع ضبط موسیقی را در بر می‌گیرد. برخی او را به دلیل سبک خاص و مشارکت عمیقش در نویسندگی، کارگردانی، طراحی و بخش‌های موسیقی در تمامی آثارش، نمونه‌ای معاصر از یک مؤلف (اتور) می‌دانند. او تجاری‌ترین کارگردان استرالیایی است و چهار فیلم از آثار او در میان ده فیلم پرفروش تاریخ استرالیا قرار دارند.

او در پرده سینما، بیشتر برای «سه‌گانه پرده قرمز» شناخته می‌شود که شامل کمدی عاشقانه «استریکتلی بالروم» (۱۹۹۲) و تراژدی‌های عاشقانه «رومئو و ژولیت اثر ویلیام شکسپیر» (۱۹۹۶) و «مولان روژ!» (۲۰۰۱) است. پس از این سه‌گانه، پروژه‌های او شامل «استرالیا» (۲۰۰۸)، «گتسبی بزرگ» (۲۰۱۳)، «الویس» (۲۰۲۲) و درام تاریخی تلویزیونی نتفلیکس «د گت داون» (۲۰۱۶) بود. پروژه‌های دیگر او شامل تولیدات صحنه‌ای «لا بوهِم» اثر جاکومو پوچینی برای هر دو مجموعه «اوپرای استرالیا» و «برادوی»، و «استریکتلی بالروم: موزیکال» (۲۰۱۴) است. در سپتامبر ۲۰۲۵، نخستین مستند او با عنوان «اِپیک: الویس پرسی در کنسرت» در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو اکران شد.

لورمن برای موسیقی‌های متن نامزد جایزه گرمی برای فیلم‌های «مولان روژ!» و «گتسبی بزرگ»، و همچنین برای کمپانی ضبط موسیقی‌اش، «هاوس آف آیونا» که یک همکاری مشترک با «آر‌سی‌اِی رکوردز» است، شناخته می‌شود. او در حالی که تهیه‌کننده تمامی موسیقی‌های متن خود است، نامش به‌عنوان نویسنده در بسیاری از قطعات تک‌خوان نیز دیده می‌شود. آلبوم او با عنوان «چیزی برای همگان»، شامل موسیقی‌های بسیاری از فیلم‌های اوست و همچنین شامل قطعه پرطرفدار «همه آزادند (برای پوشیدن ضدآفتاب)» می‌باشد.