عشق فیلم

آقای مقدم، کارگردانی سینما، روزی به یک بیمارستان روانی مراجعه می‌کند و از مسئولان بیمارستان می‌خواهد که یک بیمار مبتلا به اسکیزوفرنی را بستری کنند. مسئولان می‌پرسند: بیمار کیست؟ مقدم پاسخ می‌دهد: خودِ من. در بیمارستان، مقدم به یاد می‌آورد که برای ساخت فیلمی نزد تهیه‌کننده‌ای رفته بود و تهیه‌کننده به شرایط ساخت فیلم اشاره کرده بود؛ اینکه فیلمنامه لطیف و رمانتیک او قرار است به فیلمی پرتحرک و پر از خشونت تبدیل شود که البته فروش بسیار زیادی خواهد داشت. مقدم مجبور به پذیرش می‌شود. اما چند روز بعد، با تغییر سیاست‌های حکومتی در زمینه فیلم و سینما، «تهیه‌کننده» فیلمنامه جدید را به دلیل خشونت و پرتحرک بودن، شایسته تولید نمی‌داند. تا اینکه...