سندی مارتین

سندی مارتین فعالیت بازیگری خود را در ۱۵ سالگی با تورهای سراسری همراه با مارتا رای در نمایش «خداحافظ چارلی» آغاز کرد. او پس از چندین اجرای تور در سواحل شرقی، در شهر نیویورک مستقر شد. مارتین کار خود را در بسیاری از تئاترهای معتبر نیویورک از جمله مرکز لینکلن، لا ماما، انسمبل استودیو تئاتر، پلی‌رایتس هورایزن و تئاتر امریکن پلیس آغاز کرد و در بیش از ۷۰ نمایش صحنه‌ای بازی کرد.

پس از موفقیت چشمگیر نمایش صحنه‌ای «هات‌هاوس» اثر مگان تری، سندی اقتباس سینمایی آن را نوشت و آن را با دوستان خوبش، ایمی مادیگان و اد هریس، بسته‌بندی کرد؛ او با هر دوی آن‌ها در اولین اجرای جهانی و برنده‌ی جایزه نمایش «پرایری اونیو» اثر ادوارد آلن بیکر، هم در نیویورک (در است.) و هم در تئاتر کال‌بورد لس‌آنجلس، بازی کرد.

شرکت تولیدی اسپارزا/کاتز به‌سرعت حق امتیاز «هات‌هاوس» را خریداری کرد و بدین ترتیب رابطه‌ی کاری طولانی با موکتسومی اسپارزا و رابرت کاتز آغاز شد که بیش از ده سال به طول انجامید. سندی فعالیت خود را به‌عنوان مدیر توسعه آغاز کرد و سپس تا دستیار تهیه‌کننده شرکت ارتقا یافت و روی فیلم‌های بلند تحسین‌شده‌ی منتقدان، یعنی «جنگ‌های مزرۀ لوبیای میلاگرو» و «سلنا» کار کرد. او همچنین دستیار تهیه‌کننده فیلم «گتیسبورگ» برای ترنر و فیلم «کاسه‌ای از موجودات» با بازی گروه کمدی مشهور «کالچر کلش» برای برنامه «گریت پرفورمنس» در پی‌بی‌اس بود.

در طول مدت همکاری با شرکت تولیدی اسپارزا/کاتز، مارتین چندین طرح داستان و فیلم‌نامه نوشت؛ از جمله «آندرداگس» که حق امتیاز آن توسط آونت/کرنر (سازندگان ریسکی بیزنس و فراید گرین توماتوز) خریداری شد، «سیزدهمین دوک» که به سفارش مارچلو دانون (تهیه‌کننده نسخه اصلی لا کاژ او فول) نوشته شد، و «داستان جیمز دین» (مینی‌سریال - تولید ماروین ورث)؛ او همچنین در بازسازی موزیکال «ریفر مدنس» با همکاری دان گریتی مشارکت داشت که توسط رون لینک فقید و بزرگ کارگردانی شد. مارتین فیلم‌نامه‌ی «خانم رئیس» را که با همکاری پاتریک اونیل درباره‌ی اولین رئیس‌جمهور زن آفریقایی-آمریکایی نوشته شده بود، به رشته‌ی تحریر درآورد.

مارتین دو مستند تولید و کارگردانی کرد: «مداخله‌گر بزرگ» درباره‌ی تأسیس انجمن حمایت از حیوانات آمریکا، و «اتحادیه کارگران مزرعه - ادای احترام به سزار چاوز». فیلم کوتاه «لیولی ریتا» با بازی دوست او، سی‌سی پوندر (در سریال شیلد) ساخته شده است. مارتین همچنین در اوایل سال ۲۰۰۰، به مدت چهار سال رئیس شرکت تولیدی ادوارد جیمز الموس، یعنی الموس پروداکشن، در شبکه ای‌بی‌سی بود.

مارتین که از بازگشت به بازیگری بسیار هیجان‌زده بود، از به‌دست آوردن نقش تکرارشونده‌ی سلما گرین، شخصیت عجیب و غریب، در درام «عشق بزرگ» محصول اچ‌بی‌او و همچنین نقش مادر مک در کمدی «همیشه در فیلادلفیا آفتابی است» بسیار خوشحال شد. سندی در سریال‌های پرطرفدار متعددی از جمله سی‌اس‌آی، نیپ تاک، شاملس، سیوینگ گریس، ویدز، کلد کیس، دو دختر گدا، پیرنت‌هود، د کلوزر، ریزولی و آیلز و غیره به عنوان بازیگر مهمان حضور داشته است. او مشتاقانه منتظر است تا نقش مادربزرگ در نسخه انیمیشنی فاکس از موفقیت بزرگ مستقل سال ۲۰۰۴، یعنی «ناپلئون دینامیت»، را ادامه دهد.

او نقش اصلی آخرین نمایشنامه بلند تنسی ویلیامز یعنی «خانه‌ای که قرار نیست ایستاده شود» را در اولین اجرای تحسین‌شده‌ی ساحل غربی در تئاتر فاونتین در سال ۲۰۱۱ بازی کرد. بازی او در سال ۲۰۱۱ نامزد دریافت جایزه اوویشن در بخش بهترین بازیگر نقش اول زن شد.