چارلی پیچرنی

چارلی پیچرنی در کرونا کوئینز، نیویورک متولد شد. او چهارمین فرزند از پنج فرزند والدین ایتالیایی‌اش بود. او پس از دوران دبیرستان، مشغول کارهای مختلفی بود که یکی از آن‌ها کار ساختمانی در ساختمان‌های بلندمرتبه منهتن بود. او در سن جوانی با دوست‌دختر دوران کودکی‌اش، ماری، ازدواج کرد. او پس از یک سال ازدواج صاحب یک پسر شد و تصمیم گرفت که دیگر نمی‌خواهد در صنعت ساختمان کار کند. بنابراین، او برای امتحان کردن شانس خود در صنعت سینما، راهی غرب شد!

برادر او، پل پیچرنی، در آن زمان بازیگر سریال تلویزیونی پرطرفداری به نام «ناپاک‌ها (۱۹۵۹)» بود. چارلی به‌عنوان بدل، هنرور و سپس به‌عنوان بدل شروع به کار کرد. چارلی بلافاصله عاشق این کار شد و خانواده‌اش را به کالیفرنیا برد. چارلی به‌عنوان بدل بسیار موفق بود و سپس به سمت هماهنگ‌کننده بدلکاری در سریال‌های تلویزیونی پیش رفت. او فرصت بزرگ خود را در «استارسکی و هاچ (۱۹۷۵)» به دست آورد، جایی که هماهنگ‌کننده بدلکاری و بدلِ پل مایکل گلیزر بود. آرون اسپلینگ و دوک وینسنت متوجه شدند که چارلی به کدام مسیر حرکت می‌کند: «کارگردانی»!

او کارگردانی بخش دوم را در «استارسکی و هاچ (۱۹۷۵)» آغاز کرد و سپس به کارگردانی قسمت‌هایی از «استارسکی» روی آورد. او به هماهنگ‌کننده بدلکاری و کارگردانی بخش دوم سریال‌هایی نظیر «کوجاک (۱۹۷۳)» و «ماگنام، پی.آی. (۱۹۸۰)» ادامه داد. او سپس کارگردانی تلویزیونی را برای تهیه‌کنندگان، آرون اسپلینگ، لئونارد گلدبرگ و استیون جی. کنل، برای سریال‌هایی مانند «تی.جی. هوکر (۱۹۸۲)»، «مت هیوستون (۱۹۸۲)»، «وگا$ (۱۹۷۸)»، «هاردکاسل و مک‌کورمیک (۱۹۸۳)»، «هانتر (۱۹۸۴)»، «استینگ‌رِی (۱۹۸۵)»، «یافت‌کننده عشق‌های گمشده (۱۹۸۴)»، «تیم ای (۱۹۸۳)»، «جی.جی. استاباک (۱۹۸۷)»، «اسپنسر: برای اجاره (۱۹۸۵)»، «بلوو تاندر (۱۹۸۴)»، «گاولان (۱۹۸۲)» و «داستان‌هایی از سرداب (۱۹۸۹)» متعلق به HBO آغاز کرد.

در آن زمان، چارلی نظر جول سیلور، تهیه‌کننده وارنر برادرز را به خود جلب کرد. جول، چارلی را برای هماهنگی بدلکاری در «جان سخت (۱۹۸۸)» استخدام کرد. این کار منجر به کارگردانی بخش دوم و هماهنگی بدلکاری در فیلم‌های «جان سخت ۲ (۱۹۹۰)»، «کافه بین‌راهی (۱۹۸۹)»، «اسلحه مرگبار ۲ (۱۹۸۹)» و «اسلحه مرگبار ۳ (۱۹۹۲)»، «هادسن هاوک (۱۹۹۱)»، «تعطیلات کریسمس نشنال لمپون (۱۹۸۹)»، «آخرین پسر پیشاهنگ (۱۹۹۱)»، «مرد خرابکار (۱۹۹۳)»، «روح (۱۹۹۰)»، «ری‌کشِت (۱۹۹۱)»، «غریزه اصلی (۱۹۹۲)»، «یک شرارت پست و کثیف (۱۹۹۴)»، «عشق حقیقی (۱۹۹۳)»، «دو روز در دره (۱۹۹۶)» و «۱۵ دقیقه (۲۰۰۱)» و بسیاری آثار دیگر شد. چارلی همچنین در این دوران، چندین قسمت از یک سریال تلویزیونی به نام «هفت روز (۱۹۹۸)» را برای استودیوهای پارامونت کارگردانی کرد.

چارلی در طول دوران فعالیت خود، به‌عنوان بازیگر نیز در پروژه‌های متعدد تلویزیونی و سینمایی کار کرده است. او با درک این موضوع که می‌خواهد حرفه خود را به‌عنوان کارگردان ارتقا دهد، به مدت دو سال در کلاس استاد در «بیورلی هیلز پلی‌هاوس» تحصیل کرد. در سال ۲۰۰۷، او فیلم بلندی به نام «سه روز تا وگاس (۲۰۰۷)» را کارگردانی، تهیه‌سازی و مشترکاً نویسندگی کرد که ستارگان آن پیتر فالک، ری تورن و جورج سیگال بودند. در سال ۲۰۱۰، چارلی نمایشنامه «شب ۱۶ ژانویه» اثر آین رند را در تئاتر اودیسه با استقبال بسیار زیاد کارگردانی کرد! در حالی که او همچنان به فعالیت در تمام عرصه‌های صنعت فیلم را ادامه می‌دهد، در حال توسعه و نوشتن پروژه شخصی خود به نام «اسپاگتی پارک» است که آن را تهیه‌سازی و کارگردانی خواهد کرد.

چارلی عضو افتخاری «آکادمی هنرهای و علوم سینمایی» است.»}