هرمن جی. منکویتس

هرمن جیکوب منکویتس (۷ نوامبر ۱۸۹۷ – ۵ مارس ۱۹۵۳؛ نیویورک) فیلم‌نامه‌نویس آمریکایی بود که همراه با اورسون ولز، فیلم‌نامه همشهری کین (۱۹۴۱) را نوشت. او پیش از آن، خبرنگار برلین برای شیکاگو تریبون و منتقد نمایش برای نیویورک تایمز و نیویورکر بود. الکساندر ولکات می‌گفت هرمن منکویتس «خنده‌دارترین مرد نیویورک» است. هم منکویتس و هم ولز برای فیلم‌نامه خود برنده جایزه اسکار شدند. برادر کوچک‌تر منکویتس، جوزف ال. منکویتس (۱۹۰۹–۱۹۹۳)، کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده برنده اسکار هالیوود بود. برادرزاده او، تام منکویتس (۱۹۴۲–۲۰۱۰) نیز فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان بود.

از او اغلب خواسته می‌شد تا فیلم‌نامه‌های نویسندگان دیگر را اصلاح کند، که بسیاری از آثار او بدون ذکر نام انجام می‌شد. جرقه‌هایی از آنچه بعدها «طنز منکویتسی» نامیده شد و هجو، مشخصه فیلم‌های او بود و در فیلم‌های دهه ۱۹۳۰ ارزشمند تلقی می‌شد. سبک نویسندگی او شامل طنزی روان، هجوآمیز و هوشمندانه بود که برای پیشبرد فیلم تقریباً تماماً به دیالوگ‌ها اتکا داشت؛ سبکی که با «فیلم‌های معمولی آمریکایی» در آن دوره گره خورد. از جمله فیلم‌نامه‌هایی که او نوشت یا در آن‌ها همکاری داشت، علاوه بر همشهری کین، می‌توان به جادوگر شهر از، مرد جهان، شام در ساعت هشت، غرور یانکی‌ها و غرور سنت لوئیس اشاره کرد. پاولین کائل، منتقد فیلم، منکویتس را به‌عنوان کسی می‌شناسد که به تنهایی یا با همکاری دیگران، «حدود چهل فیلم از بهترین فیلم‌هایی که من از دهه‌های بیست و سی به یاد دارم را نوشته است... او شخصیتی کلیدی بود که فیلم‌هایی را که من و دوستانم بیش از همه دوست داشتیم، به هم پیوند می‌داد.»

منکویتس الکلی بود. ده سال پیش از مرگش نوشت: «به نظر می‌رسد که من بیش از پیش به موشی در تله‌ای تبدیل می‌شوم که خودم ساخته‌ام؛ تله‌ای که هر زمان که خطر باز شدن راهی برای فرار به نظر برسد، مرتباً آن را تعمیر می‌کنم. هنوز تصمیم نگرفته‌ام که آن را ضد‌بمب کنم. به نظر می‌رسد این کار مستلزم زحمت و هزینه غیرضروری زیادی باشد.» یک زندگی‌نامه‌نویس آینده هالیوود تا آنجا پیش رفت که پیشنهاد کرد رفتار منکویتس «باعث می‌شد او حتی با استانداردهای مست‌های هالیوود هم نامتعادل به نظر برسد.» هرمن منکویتس در ۵ مارس ۱۹۵۳ بر اثر مسمومیت اورمی در بیمارستان سدارز آو لبنان در لس‌آنجلس درگذشت.