اکسل پرال

اکسل پرال در نوی‌شتات این هولشتاین در کنار برادرش بزرگ شد. مادر او دستیار فروش بود و ناپدری‌اش در اداره اشتغال کار می‌کرد.

پرال در ۱۴ سالگی در یک مسابقه موسیقی در نوی‌شتات این هولشتاین شرکت کرد؛ او در مرحله محلی برنده شد و از این طریق صلاحیت شرکت در سطح ایالتی را پیدا کرد. با این حال، او از ترس اینکه چنین موفقیتی ممکن است زندگی‌اش را به کلی تغییر دهد، از شرکت در مرحله فینال ایالتی خودداری کرد.

او پس از تنها یک سال، دوره آموزش فنی در حرفه فلزکاری را رها کرد، مدتی را به عنوان نوازنده خیابانی در اسپانیا گذراند، متعاقباً مدرک ورود تخصصی به دانشگاه را کسب کرد و به تحصیل موسیقی و ریاضیات در کالج آموزش در کیل به مدت پنج ترم ادامه داد. پرال نوازنده گیتار ماهری است و پَت متنی را از الگوهای موسیقایی خود می‌داند، هرچند در دوران جوانی، موسیقی فولکلور ایرلندی نیز اجرا می‌کرد. در نهایت، او از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۵، مدرک بازیگری خود را در کیل به پایان رساند. پرال دوران حرفه‌ای تئاتر خود را در سال ۱۹۸۴ آغاز کرد و متعاقباً به تئاتر ایالتی شلسویگ-هولشتاین پیوست. پرال از سال ۱۹۹۲ در برلین زندگی می‌کند. پس از آن، او در تئاترهای رنسانس، گریپس و کَمِر‌اشپیل‌های تئاتر آلمان در برلین به اجرا پرداخت. در دوران مدرسه نمایش — در حالی که قرارداد شاگردی در تئاتر کیل را داشت — پرال با گروه اوگن‌واید اجرا کرد و متعاقباً گروه ایمپولس را تأسیس کرد. در آن زمان، فعالیت‌های موسیقایی و بازیگری او موازی با هم پیش می‌رفت تا اینکه سرانجام پرال تصمیم گرفت منحصراً بر بازیگری تمرکز کند.

اکسل پرال اولین حضور تلویزیونی خود را در سال ۱۹۹۲ در فیلم خوابندگان سگ‌ها ساخته مکس فربک‌باک تجربه کرد. همچنین در سال ۱۹۹۲، او صداپیشگی آلمانی مایکل چیکلیس را در یکی از قسمت‌های سریال میامی ویس بر عهده داشت. در فیلم شخصیت‌های شب (۱۹۹۹) — نخستین فیلم بلند پرال — او نقش یک افسر پلیس را در یک نقش مکمل بازی کرد؛ از آن زمان، او مکرراً در نقش‌های مشابهی از جمله در فیلم‌های پلیس زن، امید آخرین است و مرزبان و دختر، به کار گرفته شده است. فیلم شخصیت‌های شب همچنین آغازگر همکاری موفقیت‌آمیز با کارگردان، آندریاس درزن بود: اکسل پرال برای فیلم‌های پلیس زن، نیمه پله و ویلن‌بروک، برنده جوایز مختلف بازیگری از جمله جایزه آدولف گریمه شد. از سال ۲۰۰۲، او در نقش بازرس ارشد فرانک تیل، با یان جوزف لیفرس متحد شد تا دوئت کارآگاهی مستقر در مونستر را برای سریال تات‌اورت از شبکه دبلیو‌دی‌آر تشکیل دهند. در سال ۲۰۰۷، پرال همچنین آهنگ متن — بازخوانی یک ترانه پاپ مشهور — را برای فیلم بلند تو تنها نیستی اجرا کرد. او در موزیک ویدئوی آهنگ «اگر اتفاق بیفتد» از گروه وی ار زینْد هلدن، در نقش یک بازرگان دوره‌گرد ظاهر می‌شود. پرال و آندریاس درزن در گروهی بدون نام با هم اجرا می‌کنند که رپرتوار آن‌ها شامل نسخه‌های کاور از آهنگ‌های هنرمندانی همچون ریو رایزر و گرهارد گوندرمان است.

در ۲۷ فوریه ۲۰۰۹، کتاب صوتی کجاست که کرم‌های وحشی می‌کَنند نوشته تورستن ناگل‌اشمیت منتشر شد که اکسل پرال به عنوان راوی مهمان در کنار فارین اورلاب در آن حضور دارد. پرال متعاقباً در سال ۲۰۱۳ کتاب صوتی نورث وسترن را روایت کرد.

اکسل پرال سه دختر و یک پسر دارد. او از همسر دوم خود طلاق گرفته است و در برلین سکونت دارد.