ساموئل رامی

ساموئل رامی (زاده ۲۸ مارس ۱۹۴۲) باس اپرایی آمریکایی است. او در اوج دوران حرفه‌ای خود، به دلیل دامنه صوتی و تطبیق‌پذیری‌اش بسیار مورد تحسین بود؛ چرا که از تکنیک بل کانتوی بسیار ماهرانه‌ای برخوردار بود که او را قادر می‌ساخت موسیقی هندل، موتسارت و روسینی را با قدرت صدای کافی برای اجرای نقش‌های آشکارا دراماتیک در اپراهای وردی، پوچینی و مایربر بخواند. رامی در سال ۱۹۶۰ از دبیرستان کالی در کالی، کانزاس فارغ‌التحصیل شد. او موسیقی را در دبیرستان و در دانشگاه ایالتی کانزاس و همچنین در دانشگاه ایالتی ویچیتا نزد آرتور نیومن مطالعه کرد. او در دانشگاه ایالتی کانزاس، عضو انجمن دانشجویی کاپا سیگما بود.

رامی در سال ۱۹۶۳، در حالی که نزد اپرای سنترال سیتی در سنترال سیتیِ کلرادو در حال تحصیل بود، در گروه کُر اپرای دون جووانی در کنار نورمن ترایگل در نقش اصلی حضور داشت. او پس از گذراندن دوره کارآموزی در اپرای سانتافه در سانتافه، نیومکزیکو، پیش از آنکه اولین موفقیت بزرگ خود را در اپرای شهر نیویورک در ۱۱ مارس ۱۹۳۷ با ایفای نقش زونیگا در اپرای کارمن اثر بیزه محصول ۱۸۷۵ تجربه کند، برای یک ناشر دانشگاهی در شهر نیویورک کار می‌کرد. او پس از مرگ زودهنگام ترایگل، علاوه بر آن نقش، نقش شیاطین فاست را نیز در اپراهای فاست اثر گونو و میفیستوفله اثر بوئیتو بر عهده گرفت.

با گسترش رپرتوار خود، او علاوه بر حضور در جشنواره‌های تابستانی اکس آن پرووانس، گلیندبورن، پزارو و سالزبورگ، به‌طور گسترده در تئاترهای اروپایی به‌ویژه در برلین، هامبورگ، لندن، پاریس، میلان و وین فعالیت کرد.

در ژانویه ۱۹۸۴، رامی اولین حضور خود را در اپرای متروپولیتن در اپرای رینالدو اثر هندل تجربه کرد. او از آن زمان به چهره‌ای ثابت در تئاتر آللا اسکالا، رائل اپرا هاوس در کوونت گاردن، اپرای دولتی وین، اپرای پاریس، لیریک اپرا شیکاگو، اپرای شهر نیویورک، اپرای سانفرانسیسکو و تئاتر کولون در بوئنوس آیرس (در آثار اتیلا، پیشرفت رِیک، میفیستوفله) تبدیل شد. در جولای ۱۹۸۵، او برای نقش برترام در بازسازی تاریخی اپرای رابرت لو دیابل اثر جاکومو مایربر در پاریس انتخاب شد.

رامی در دون جووانی و ازدواج فیگارو اثر موتسارت و در رپرتوار بل کانتو، در سمیرامید، سرآهنگ شهر سپیا، ترک در ایتالیا، ایتالیایی در الجزیره و دوشیزه دزد در آثار روسینی؛ و در آنا بولنا و لوسیا دی لامرمور اثر دونیزتی و ای پوریتانی اثر بلینی ایفای نقش کرده است. در رپرتوار دراماتیک، رامی برای «سه شیطان» خود یعنی میفیستوفله اثر بوئیتو، فاست اثر گونو و افسانه دراماتیک نفرین فاست اثر برلیوز مورد ستایش قرار گرفته است. از دیگر نقش‌های دراماتیک او می‌توان به نابوکو، دون کارلو، دزدان، لومباردی و اورشلیم اثر وردی و همچنین داستان‌های افین اثر آفنباخ (که او هر چهار شخصیت شرور را ایفا کرد) اشاره کرد.