چری جونز

چری جونز (زاده ۲۱ نوامبر ۱۹۵۶) بازیگر آمریکایی است. او که فعالیت حرفه‌ای خود را به عنوان یکی از اعضای مؤسس «آمریکن رپرتوری تئتر» در سال ۱۹۸۰ در تئاتر آغاز کرد، سپس به سینما و تلویزیون روی آورد. او که برای نقش‌های پویای خود بر صحنه تئاتر و پرده سینما شناخته شده است، جوایز مختلفی از جمله سه جایزه امی زمان طلایی و دو جایزه تونی را دریافت کرده و نامزد دریافت جایزه اولیویه و جایزه انجمن بازیگران سینما نیز شده است.

جونز اولین حضور خود در برادوی را با نمایش «قدم زدن بیرون» در سال ۱۹۸۷ تجربه کرد. او همچنین برای نقش‌آفرینی در نمایش‌های «وارث» در سال ۱۹۹۵ و «تردید» در سال ۲۰۰۵، دو جایزه تونی بهترین بازیگر نقش اول زن در نمایش را از آن خود کرد. دیگر نقش‌های او که نامزد جایزه تونی شدند، در نمایش‌های «کشور خوب ما» در سال ۱۹۹۱، «ماهی برای بدبختان» در سال ۲۰۰۰ و «حیوان شیشه‌ای» در سال ۲۰۱۴ بود. آخرین حضور او در برادوی، اجرای نمایش «طول عمر یک واقعیت» در سال ۲۰۱۸ بود.

او همچنین برای فعالیت‌های تلویزیونی‌اش با نقش‌آفرینی‌های پیشگامانه در نقش باربارا لیتون در «بال‌های غربی» و رئیس‌جمهور آلیسون تیلور در «۲۴»، شناخته می‌شود؛ نقش دوم که برای او جایزه امی زمان طلایی بهترین بازیگر نقش مکمل زن در یک سریال درام را در سال ۲۰۰۹ به ارمغان آورد. او در سال ۲۰۱۵ برای سریال «شفاف» نامزد جایزه انجمن بازیگران سینما شد و برای نقش‌آفرینی در سریال درام «داستان خدمتکار» (پلتفرم هولو) در سال ۲۰۱۹ و سریال درام «جانشینی» (پلتفرم اچ‌بی‌او) در سال ۲۰۲۰، دو جایزه امی زمان طلایی بهترین بازیگر مهمان زن در یک سریال درام را کسب کرد.

از جمله حضورهای سینمایی او می‌توان به «نجواگر اسب» (۱۹۹۸)، «ارین براکویچ» (۲۰۰۰)، «نشانه‌ها» (۲۰۰۲)، «روستا» (۲۰۰۴)، «آملیا» (۲۰۰۹)، «ببر» (۲۰۱۱)، «یک روز بارانی در نیویورک» (۲۰۱۹) و «چشمان تامی فی» (۲۰۲۱) اشاره کرد.