رابرت برکس

رابرت برکس، A.S.C. (۴ جولای ۱۹۰۹ – ۱۱ مه ۱۹۶۸) مدیر فیلم‌بردار آمریکایی بود که به مهارت در تقریباً تمام ژانرها و تسلط یکسان بر فیلم‌های سیاه و سفید یا رنگی شهرت داشت.

برکس فعالیت حرفه‌ای خود را در اواخر دهه ۱۹۳۰ به عنوان تکنسین جلوه‌های ویژه آغاز کرد و سپس در اواسط دهه ۱۹۴۰ به مدیر فیلم‌برداری تبدیل شد. اولین اعتبار او در این زمینه، فیلم کوتاه جَمینگ د بلوز (۱۹۴۴) بود که نوازندگان برجسته جاز آن زمان را در خود جای داده بود.

برکس در دوازده فیلم از آثار آلفرد هیچکاک همکاری کرد. او از فیلم بیگانگان در ترن در سال ۱۹۵۱ (که نامزدی اسکار را برای او به ارمغان آورد) تا فیلم مارنی در سال ۱۹۶۴، تمام فیلم‌های هیچکاک به جز سایکو در سال ۱۹۶۰ را فیلم‌برداری کرد. از دیگر آثار او می‌توان به سرچشمه، فراتر از جنگل، نمایشگاه شیشه‌ای، روح سنت لویی، مرد موسیقی و لکه‌ای از آبی اشاره کرد.

برکس و همسرش در سال ۱۹۶۸ در آتش‌سوزی خانه‌ای در هانتینگتون هاربر، کالیفرنیا جان باختند.