کری گرانت

کری گرانت (با نام اصلی آرچیبالد الک لیچ؛ زاده ۱۸ ژانویه ۱۹۰۴ – ۲۹ نوامبر ۱۹۸۶) بازیگر بریتانیایی-آمریکایی بود که به‌خاطر جذابیت شیک، زمان‌بندی کمدی بی‌نقص و حضور باوقار در پرده سینما شهرت داشت. او به یکی از نمادین‌ترین بازیگران نقش اول هالیوود تبدیل شد و در آثار کلاسیکی همچون بزرگ کردن نوزاد (۱۹۳۸)، دختر او جمعه است (۱۹۴۰)، بدنام (۱۹۴۶) و شمال از شمال غربی (۱۹۵۹) ایفای نقش کرد.

گرانت دوران کودکی دشواری داشت که با بستری شدن مادرش در آسایشگاه و الکلیسم پدرش همراه بود. او در ۱۶ سالگی به گروه پندر، گروهی از آکروبات‌ها، پیوست که او را به شهر نیویورک کشاند؛ جایی که پیش از انتقال به هالیوود در اوایل دهه ۱۹۳۰، شغلی را در نمایش‌های وودویل بنا کرد.

دوران اوج او با کمدی‌های اسکروبال آغاز شد، جایی که بیان هوشمندانه و کاریزمای بی‌تکلف او، وی را به محبوب مخاطبان تبدیل کرد. او با کارگردانان افسانه‌ای همچون هاوارد هاکس، آلفرد هیچکاک و جورج کوکور همکاری کرد و اعتبار خود را به‌عنوان ستاره‌ای همه‌فن‌حریف و ماندگار تثبیت نمود.

گرانت پنج بار ازدواج کرد، اما معاشرت طولانی‌مدت او با همکارش راندولف اسکات، گمانه‌زنی‌هایی را درباره گرایش جنسی او برانگیخت. این دو بیش از یک دهه با هم زندگی کردند و در خانه‌ای در لس‌آنجلس سکونت داشتند که منجر به شایعاتی مبنی بر رابطه عاطفی آن‌ها شد. اگرچه گرانت هرگز به‌صورت علنی به این ادعاها پاسخ نداد، اما برخی از زندگی‌نامه‌نویسان پیشنهاد می‌کنند که رابطه او با اسکات چیزی فراتر از یک دوستی ساده بوده است.

علیرغم این گمانه‌زنی‌ها، گرانت تصویر عمومی خود را با دقت مدیریت می‌کرد و اغلب نقش محبوب‌ترین نقش اول عاشقانه را در کنار جذاب‌ترین بازیگران هالیوود، از جمله کاترین هپبورن، اینگرید برگمان و گریس کِلی بازی می‌کرد.

گرانت در سال ۱۹۶۶ از بازیگری بازنشسته شد و تصمیم گرفت بر فعالیت‌های تجاری و خانواده‌اش تمرکز کند. او در سال ۱۹۷۰ جایزه افتخاری آکادمی را دریافت کرد و در سال ۱۹۸۱ مورد تجلیل جایزه مرکز کندی قرار گرفت. وی در ۲۹ نوامبر ۱۹۸۶ در سن ۸۲ سالگی درگذشت.

میراث او بی‌رقیب باقی مانده است و مؤسسه فیلم آمریکا او را به‌عنوان دومین ستاره بزرگ مرد در عصر طلایی هالیوود رتبه‌بندی کرده است. جذابیت بی‌زمان، وقار بی‌تکلف و زندگی شخصی پرمعما میان مخاطبان و مورخان سینما همچنان خیره‌کننده است.