جیمز تولکان

جیمز تولکان، بازیگر نقش‌های مکمل پرانرژی، مقتدر و مرعوب‌کننده، جایگاه خاص خود را هم در سینما و هم در تلویزیون به عنوان تصویرگر مقتدر تیپ‌های آدم‌خشن، سرسخت و بی‌رحم ساخته است. جیمز استوارت تولکان در ۲۰ ژوئن ۱۹۳۱ در کالومیت، میشیگان زاده شد. پدر او، رالف ام. تولکان، بازرگان دام بود. جیمز در دانشگاه آیووا، کالج کوه و کالج شرقی آریزونا تحصیل کرد. تولکان پس از گذراندن یک سال خدمت در نیروی دریایی ایالات متحده، به نیویورک رفت و نزد لی استربرگ و استلا آدلر در استودیو بازیگران به تحصیل بازیگری پرداخت. تولکان با قد کوتاهی و کچل بودن، چشمانی ریز و نافذ، اندامی ورزیده، متراکم و عضلانی، صدایی خشن، گوش‌خراش و بلند، و رفتاری تهاجمی، تقابلی، صریح و بی‌پرده، اغلب در نقش پلیس‌های سرسخت و بدبین، شخصیت‌های مقتدر و بدجنس، و جنایتکاران بی‌رحم و خطرین مختلف انتخاب شده است.

تولکان بازیگری در فیلم‌ها را از اواخر دهه ۱۹۶۰ آغاز کرد و در دو فیلم برای سیدنی لامت بسیار موفق ظاهر شد: او در فیلم فوق‌العاده واقع‌گرایانه سرپیکو (۱۹۷۳) یک ستوان پلیس به‌شدت همجنس‌گرا بود و در فیلم به همان اندازه عالی، شاهزاده شهر (۱۹۸۱)، یک دادستان حیله‌گر را بازی کرد. تولکان که بیشتر با نقش خرده‌پا و بیش از حد متعصب ژرارد استریکلند، مدیر دبیرستان در فیلم‌های بازگشت به آینده شناخته می‌شود، دیگر نقش‌های به‌یادماندنی او عبارتند از ناپلئون در عشق و مرگ (۱۹۷۵) ساخته وودی آلن، یک افسر نظامی سخت‌گیر در بازی‌های جنگی (۱۹۸۳)، دستیار کنایه‌آمیز و شوخ‌طبع شهردار رابرت کالپ در ترک ۱۸۲ (۱۹۸۵)، استینگر سرسخت در تاپ گان (۱۹۸۶)، کارآگاه لبریک تندخو در اربابان جهان (۱۹۸۷)، حسابدار مطیع مافیا، نامبرز در دیک تریسی (۱۹۹۰) و مافوق زورگوی وسلی اسنایپس در نقطه جوشان (۱۹۹۳).