جان هیوستون

جان مارسلوس هیوستون (۵ اوت ۱۹۰۶ – ۲۸ اوت ۱۹۸۷) کارگردان، نویسنده، بازیگر و هنرمند تجسمی آمریکایی بود. او فیلمنامه‌ی بیشتر از ۳۷ فیلم بلند کارگردانی‌شده‌ی خود را نوشت که بسیاری از آن‌ها امروزه آثار کلاسیک محسوب می‌شوند: شاهین مالت (۱۹۴۱)، گنجهای سیرا مادره (۱۹۴۸)، جنگل آسفالت (۱۹۵۰)، ملکه آفریقایی (۱۹۵۱)، بازماندگان (۱۹۶۱)، شهر چربی (۱۹۷۲)، مردی که پادشاه می‌شد (۱۹۷۵) و افتخار پریتزی (۱۹۸۵).

هیوستون در سال‌های آغازین فعالیت خود، در پاریس به مطالعه و فعالیت به عنوان نقاش هنرهای زیبا پرداخت. او در طول دوران حرفه‌ای خود، جنبه‌های بصری فیلم‌هایش را مورد بررسی قرار می‌داد؛ به این صورت که پیش از فیلمبرداری، هر صحنه را روی کاغذ طراحی می‌کرد و سپس در حین فیلمبرداری، قاب‌بندی شخصیت‌های خود را با دقت انجام می‌داد. در حالی که بیشتر کارگردانان برای شکل دادن به اثر نهایی خود به تدوین در مرحله پس از تولید تکیه می‌کنند، هیوستون در عوض فیلم‌هایش را در حین فیلمبرداری خلق می‌کرد، به‌طوری که به تدوین بسیار کمی نیاز داشت. برخی از فیلم‌های هیوستون اقتباسی از رمان‌های مهم بودند که اغلب یک «جستجوی قهرمانانه» را به تصویر می‌کشیدند، مانند موبی دیک یا نشان شجاعت.

در بسیاری از فیلم‌ها، گروه‌های مختلفی از افراد در حالی که برای رسیدن به هدفی مشترک تلاش می‌کنند، با فنایی روبرو می‌شوند و «اتحادهای ویرانگری» شکل می‌گیرند که به فیلم‌ها تنشی دراماتیک و بصری می‌بخشد. بسیاری از فیلم‌های او مضامینی چون مذهب، معنا، حقیقت، آزادی، روان‌شناسی، استعمار و جنگ را در بر می‌گرفتند.

هیوستون در صنعت فیلم هالیوود با عناوینی چون «غول»، «شورشی» و «مرد رنسانس» شناخته شده است. ایان فرر، نویسنده، او را «ارنست همینگویِ سینما» توصیف می‌کند؛ فیلمسازی که «هرگز از مواجهه مستقیم با مسائل دشوار نمی‌ترسید». هیوستون در طول دوران حرفه‌ای ۴۶ ساله‌ی خود، ۱۵ بار نامزد جایزه اسکار شد و دو بار برنده شد. او هم پدرش، والتر هیوستون، و هم دخترش، آنجلیکا هیوستون، را به سمت کسب جایزه اسکار هدایت کرد.