مارک لارنس

مارک لارنس بازیگر نقش‌های مکمل آمریکایی بود که در ایفای نقش شخصیت‌های دنیای زیرزمینی تخصص داشت. در سال ۱۹۳۰، لارنس با بازیگر جوان دیگری به نام جان گارفیلد دوست شد. این دو پیش از آنکه قراردادی سینمایی با کلمبیا پیکچرز با لارنس بسته شود، در چندین نمایش ظاهر شدند. لارنس بازیگری خود را در فیلم‌ها از سال ۱۹۳۱ آغاز کرد. گارفیلد نیز پس از او، فعالیت سینمایی خود را در سال ۱۹۳۸ شروع کرد. چهره‌ی گرفته و پر از جای جوش، ظاهر عبوس و لهجه‌ی خیابانی نیویورکی، لارنس را برای ایفای نقش شرورها به گزینه‌ای ایده‌آل تبدیل کرد و او در شش دهه‌ی بعد، ده‌ها نقش گانگستر و رئیس مافیا را بازی کرد. بعدها، لارنس به دلیل گرایش‌های سیاسی مورد بازرسی قرار گرفت. هنگامی که او را برای حضور در کمیته فعالیت‌های ضدآمریکایی مجلس فراخواندند، اعتراف کرد که زمانی عضو حزب کمونیست بوده است. وی استرلینگ هیدن، لیونل استندر، آن ریور، لری پارکس، کارن مورلی و جف کوری را به عنوان کمونیست معرفی کرد. او در فهرست سیاه قرار گرفت و به اروپا رفت، جایی که به بازی در فیلم‌ها ادامه داد. پس از پایان دوران فهرست سیاه، او به آمریکا بازگشت و جایگاه خود را به عنوان بازیگری آشنا و بااستعداد در نقش‌های خلافکار بازیافت. او در دو فیلم از مجموعه جیمز باند بازی کرد: الماس برای همیشه (۱۹۷۱) در مقابل شان کانری، و مردی با طپانچه طلایی (۱۹۷۴) در مقابل راجر مور. او همچنین در مرد ماراتن (۱۹۷۶) در مقابل لارنس اولیویه نقش یک نوچه را بازی کرد و در کمدی هاتی استاف (۱۹۷۹) در کنار جری رد و دام دولوئیز، نقش تکراری یک رئیس مافیای میامی را ایفا کرد.