لئونا رابرتز

لئونا رابرتز (۲۶ ژولای ۱۸۷۹ – ۲۹ ژانویه ۱۹۵۴) بازیگر تئاتر و سینمای آمریکایی بود. لئونا رابرتز با نام لئونا سلیندا داتی در روستای کوچکی در ایلینوی به دنیا آمد. او اولین حضور خود را در سال ۱۹۲۶ در برادوی تجربه کرد و بین سال‌های ۱۹۲۶ تا ۱۹۴۵ در حدود ۴۰ تولید مختلف، عمدتاً در نقش‌های مکمل، ظاهر شد.

رابرتز فعالیت سینمایی خود را در سال ۱۹۲۶ در فیلم «خانم جونز فقیر» که توسط وزارت کشاورزی ایالات متحده تولید شده بود، با ایفای نقش اصلی آغاز کرد. او در سال ۱۹۳۷ به هالیوود رفت و در بیش از ۴۰ فیلم، که بیشتر شامل نقش‌های مکمل مادری بود، بازی کرد. او احتمالاً بیشتر برای نقش‌آفرینی در نقش خانم مید، «شایعه‌پرداز جامعه» در فیلم «بر باد رفته» (۱۹۳۹)، در کنار هری دآورپورت که نقش دکتر مید را بازی می‌کرد، شناخته می‌شد.

رابرتز همچنین در کمدی اسکروبال «بزرگ کردن نوزاد» (۱۹۳۸) در کنار کری گرانت و کاترین هپبورن در نقش خانم گاگارتی، خدمتکار خانه، و نیز در فیلم‌های «از قلب‌های انسانی» (۱۹۳۸) با جیمز استوارت و «پرنده آبی» (۱۹۴۰) با شرلی تمپل ظاهر شد.

او در سال ۱۹۴۱ به برادوی بازگشت و تا اواسط دهه ۱۹۴۰ در آنجا مشغول به کار بود. متعاقباً، رابرتز دوباره در هالیوود کار کرد و چند فیلم آخر خود را نیز در آنجا ساخت، از جمله نقش کوتاهی در فیلم «عشق‌های کارمن» (۱۹۴۸). او آخرین فیلم خود را در سال ۱۹۴۹ ساخت.