سیلو گرین

توماس دیکارلو کالاهوی، که بیشتر با نام هنری سی‌لو گرین شناخته می‌شود، خواننده-ترانه‌سرا، رپر، آهنگساز، تهیه‌کننده موسیقی، بازیگر و کارآفرین آمریکایی است. گرین برای کارهایش در موسیقی سول شناخته شده است، از جمله تک‌آهنگ‌های پربازدید «دیوانه» و یک اثر جنجالی دیگر. او در آتلانتا، جورجیا متولد شد و نخستین بار با عضویت در گروه هیپ‌هاپ جنوبی گودی موب به شهرت رسید. سپس فعالیت انفرادی خود را آغاز کرد و دو آلبوم تحت ناشری آریستا رکوردز منتشر نمود: «سی‌لو گرین اند هیس پرفکت ایمپرفکشنز» (۲۰۰۲) و «سی‌لو گرین... ایز دِ سول ماشین» (۲۰۰۴).

پروژه بعدی گرین «نارسلز بارکلید» بود، همکاری با دی‌جی دینجر موس. در سال ۲۰۰۶، این گروه با آهنگ «دیوانه» به یک موفقیت جهانی دست یافت که به رتبه‌های برتر جدول در بیست کشور از جمله آمریکا و انگلیس رسید. با نارسلز بارکلید، گرین دو آلبوم منتشر کرد: «است. اَل‌سِوِر» (۲۰۰۶) با فروش پلاتینیوم و «دِ اَد کاپل» (۲۰۰۸). در سال ۲۰۱۰، گرین فعالیت انفرادی خود را با آلبوم «لیدی کیلر» ادامه داد که یکی از بزرگ‌ترین تک‌آهنگ‌های انفرادی او را در پی داشت. این ترانه در جایگاه شماره دو بیلبورد هات ۱۰۰ به اوج رسید و در سیزده کشور به فهرست ۱۰ آهنگ برتر راه یافت. گرین سه آلبوم انفرادی دیگر نیز منتشر کرده است: «سی‌لو‌ز مجیک مومنت» (۲۰۱۲)، «هارت بْلانچ» (۲۰۱۵) و «سی‌لو گرین ایز توماس کالاهوی»، همچنین یک آلبوم بازگشتی با گودی موب به نام «ایج آنیست دِ ماشین» (۲۰۱۴).

از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۴، گرین به عنوان داور و مربی در مسابقه تلویزیونی واقع‌نمای آمریکایی «ویس» (The Voice) حضور داشت و در چهار فصل از آن ظاهر شد.[a] او نقش مورای مومی را در فیلم پویانمایی «هتل ترانسیلوانیا» (۲۰۱۲) صداپیشگی کرد و همچنین در چند برنامه تلویزیونی و فیلم ظاهر شد، از جمله مجموعه خود، «زندگی خوب سی‌لو گرین»، در شبکه تی‌بی‌اس. گرین در تبلیغات تجاری از جمله ۷ آپ، دوراسل، ام‌اند‌ام و برند نوشیدنی «تی‌کۆ» ظاهر شده است. کارهای او جوایز و تحسین‌های فراوانی را کسب کرده است، از جمله پنج جایزه گرمی، یک جایزه بت، یک جایزه بیلبورد و یک جایزه بریت.