فلوید وسترمن

فلوید «رد کراو» وسترمن (۱۷ اوت ۱۹۳۶ – ۱۳ دسامبر ۲۰۰۷) موسیقی‌دان، فعال سیاسی و بازیگر از قوم داکوتا سیوکس بود. او سال‌ها به دلیل داشتن استعدادهای بسیار، فداکاری و اشتیاقش، به عنوان مردی همه‌فن‌حریف شناخته می‌شد. او که عضوی از ملت داکوتا (سیوکس) بود، بیش از ۲۰ سال بازیگری توانمند در پرده‌ی سینما و تلویزیون، مدافع سیاسی مسائل بومیان و محیط‌زیست در سراسر جهان و خواننده و ترانه‌سرای محبوبی بود که با ستاره‌هایی چون ویلی نلسون، بانی رایت، دان هنلی و کریس کریستوفرسون، برای ذکر تنها چند مورد، همکاری داشت.

آخرین تلاش رد کراو بار دیگر تجربیات زیسته‌ی خودش را با سبک متمایز هنری‌اش درآمیخت. او با جدیدترین مجموعه‌ی مجسمه‌های برنزی‌اش، «پیپ مقدس» را که مقدس‌ترین نماد معنوی لاکوتا/داکوتا است، به زیبایی بازآفرینی کرد و همچنین تندیس‌هایی از بزرگ‌ترین و تأثیرگذارترین رهبران تاریخ بومیان آمریکا ساخت. قهرمانان افسانه‌ای همچون ستینگ بول، جرونیمو و رئیس جوزف که ملت‌های خود را در اواسط قرن نوزدهم در برابر آزار و اذیت و تهاجم ویرانگر به سرزمینشان رهبری کردند، یک تثلیث ایده‌آل را تشکیل می‌دهند که بخش‌هایی از این آثار هنری کلکسیونی بر آن‌ها استوار است.

این قطعات ابتدا توسط خود رد کراو با مدیوم امپرسیونیستی تراشیده شدند و سپس برای ایجاد درخشش پتینه‌ی ظریف، به برنز تبدیل شدند. پس از اتمام کار، آن‌ها توسط رد کراو امضا و یک شماره اصالت رسمی به آن‌ها اختصاص یافت. تندیس‌های رهبران مشهور بومی آمریکا که ارتفاع آن‌ها تقریباً ۱.۵ فوت است، با دست ساخته شدند تا با ژست عکس‌های تاریخی مربوطه مطابقت داشته باشند. یکی از ویژگی‌های قابل توجه این تندیس‌ها، چشمان رهبران است که فلوید توجه ویژه‌ای به آن‌ها داشت، زیرا به گفته‌ی خودش: «چشم‌ها کلید روح هر یک از این مردان هستند. علاوه بر این، آن‌ها البته پنجره‌ای به روح آن‌ها هستند.»