پل هگیس

هگیس کار خود را به عنوان نویسنده برنامه‌های تلویزیونی، از جمله کشتی عشق، یک روز در هر زمان، ضرب‌آهنگ‌های متفاوت و حقایق زندگی آغاز کرد. هگیس با برنامه حقایق زندگی، اولین اعتبار خود را نیز به عنوان تهیه‌کننده به دست آورد. در طول دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰، هگیس برای سریال‌های تلویزیونی از جمله سی‌ساله‌ها، نمایش تریسی اولمن، اف‌ام، جنوبیِ دقیق، قانون لس‌آنجلس و خیابان‌های ای‌زی نویسندگی کرد. او به خلق سریال‌های تلویزیونی واکر، تک‌سوار تگزاس، قانون خانواده و جنوبیِ دقیق کمک کرد. هگیس تهیه‌کننده اجرایی سریال‌های مایکل هیز و قانون خانواده بود.

او با کار در فیلم عزیز میلیون دلاری محصول ۲۰۰۴ که آل‌مووی آن را «نقطه عطف جدی» برای این نویسنده/تهیه‌کننده و «اولین ورود پرسر و صدای او به فیلم‌های بلند» توصیف کرد، در صنعت فیلم شناخته شد. هگیس دو داستان نوشته شده توسط جری بوید را خوانده بود، مربی بوکسی که با نام مستعار اف.ایکس تول می‌نوشت.

هگیس بعدها حق امتیاز داستان‌ها را خریداری کرد و آن‌ها را به فیلمنامه‌ی عزیز میلیون دلاری تبدیل کرد. کلینت ایستوود شخصیت اصلی را در این فیلم ایفا کرد. ایستوود همچنین کارگردانی فیلم را بر عهده داشت و از فیلمنامه‌ی نوشته‌شده توسط هگیس استفاده کرد. عزیز میلیون دلاری چهار جایزه اسکار، از جمله اسکار بهترین فیلم را دریافت کرد.

پس از عزیز میلیون دلاری، هگیس روی فیلم تصادف محصول ۲۰۰۴ کار کرد. هگیس داستان فیلم را خودش نوشت و سپس فیلم را نویسندگی و کارگردانی کرد که این امر کنترل بیشتری بر کارش به او داد. تصادف اولین تجربه او به عنوان کارگردان یک فیلم بلند اصلی بود. واکنش منتقدان به تصادف پس از اکران، با وجود مثبت بودنِ بسیار، از آن زمان تاکنون دوقطبی شده است، هرچند راجر ایبرت آن را بهترین فیلم سال ۲۰۰۵ نامید.

تصادف علاوه بر چهار نامزدی دیگر اسکار، نامزد جایزه اسکار در بخش‌های بهترین فیلم و بهترین کارگردانی نیز شد. هگیس برای این فیلم دو جایزه اسکار دریافت کرد: بهترین فیلم (به عنوان تهیه‌کننده آن) و بهترین فیلمنامه برای کارش روی فیلمنامه. هگیس با عزیز میلیون دلاری و سپس تصادف، اولین فردی شد که فیلمنامه‌ی برنده‌های اسکار بهترین فیلم را در دو سال متوالی نوشته است.

هگیس گفت که تصادف را برای «در هم کوبیدن لیبرال‌ها» نوشت و استدلال کرد که هم‌فکران لیبرال او با خود درباره ماهیت نژاد و نژادپرستی صادق نبودند، زیرا معتقد بودند که اکثر مشکلات نژادی پیش از این در جامعه آمریکا حل شده است.