کلینت ایستوود

کلاینتون «کلینت» ایستوود جونیور (زاده ۳۱ مه ۱۹۳۰)، بازیگر، کارگردان، تهیه‌کننده، آهنگساز آمریکایی بازنشسته و سیاستمدار سابق است. ایستوود پس از نقش‌آفرینی در نقش برجسته‌اش در سریال تلویزیونی «راهداید» (۱۹۵۹–۶۵)، در دهه ۱۹۶۰ در سه‌گانه دلار از وسترن‌های اسپگتی ساخته سرجیو لئونه («یک مشت دلار»، «برای چند دلار بیشتر» و «خوب، بد و زشت») در نقش «مرد بدون نام» و در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ در نقش بازرس هری کالاهان از اداره پلیس سانفرانسیسکو در فیلم‌های «هری کثیف» («هری کثیف»، «قدرت مگنوم»، «مأمور اجرا»، «ضربهٔ ناگهانی» و «استخر مرده») ستاره‌ای بود. این نقش‌ها، در کنار چندین نقش دیگر که در آن‌ها افسران پلیس سرسخت و جدی را بازی می‌کند، از او یک نماد فرهنگی ماندگار از مردانگی ساخته است.

ایستوود برای فعالیت در فیلم‌های «نابخشوده» (۱۹۹۲) و «عزیز میلیون دلاری» (۲۰۰۴)، جایزه اسکار برای بهترین کارگردانی و تهیه‌کنندگی بهترین فیلم را دریافت کرد و همچنین نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد شد. این فیلم‌ها به‌خصوص، و همچنین آثار دیگری از جمله «میستی را برایم پخش کن» (۱۹۷۱)، «جوسی ولز یاغی» (۱۹۷۶)، «سوارکار رنگ‌پریده» (۱۹۸۵)، «در خط آتش» (۱۹۹۳)، «پل‌های مدیسون کانتی» (۱۹۹۵) و «گرن تورینو» (۲۰۰۸)، همگی با موفقیت تجاری و/یا تحسین منتقدان روبرو شده‌اند. تنها کمدی‌های ایستوود، «هر راهی جز رها کردن» (۱۹۷۸) و دنباله آن «هر طور که بتوانی» (۱۹۸۰) بوده‌اند؛ این دو فیلم با وجود اینکه مورد انتقاد شدید منتقدان قرار گرفتند، با احتساب تورم، پرفروش‌ترین فیلم‌های دوران حرفه‌ای او هستند.

ایستوود بیشتر فیلم‌هایی را که خود ستاره اصلی آن‌هاست کارگردانی کرده است، اما فیلم‌هایی را نیز کارگردانی کرده که در آن‌ها حضور نداشته است، مانند «رودخانه‌ی مرموز» (۲۰۰۳) و «نامه‌هایی از ایوو جیما» (۲۰۰۶) که برای آن‌ها نامزد جایزه اسکار شد، و «گمشده» (۲۰۰۸) که نامزد جایزه گلدن گلوب شد. او به‌ویژه در فرانسه با تحسین قابل‌توجه منتقدان روبرو شده است، از جمله برای چندین فیلمش که در ایالات متحده مورد انتقاد قرار گرفتند، و دو مورد از بالاترین نشان‌های افتخار فرانسه را دریافت کرده است: در سال ۱۹۹۴ نشان «نشان هنر و ادبیات» و در سال ۲۰۰۷ نشان «لژیون دونور» را دریافت کرد. در سال ۲۰۰۰ نیز جایزه شیر طلایی جشنواره فیلم ونیز ایتالیا را برای دستاوردهای دوران زندگی‌اش دریافت کرد.

از سال ۱۹۶۷، ایستوود شرکت تولید فیلم خود به نام مالپاسو را اداره می‌کند که اکثر فیلم‌های او را تولید کرده است. او همچنین از سال ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۸ به عنوان شهردار غیرحزبی کارمل-بای-د-سی در کالیفرنیا خدمت کرد. ایستوود از پنج زن، هفت فرزند دارد، هرچند تنها دو بار ازدواج کرده است. ایستوود که از علاقه‌مندان به موسیقی باکیفیت است، با موسیقی جاز نیز پیوند دارد و قطعاتی را در چندین فیلم به همراه پسر بزرگش، کایل ایستوود، ساخته و اجرا کرده است.

در اول ژوئن ۲۰۲۶، بازنشستگی او توسط پسرش، کایل ایستوود، تأیید شد.