جوئل کاکس

جوئل کاکس (زاده ۲ آوریل ۱۹۴۲) تدوینگر فیلم آمریکایی است. او بیشتر به‌خاطر همکاری با کلینت ایستوود در ۳۳ فیلم شناخته می‌شود.

کاکس از زمان حضور در نقش یک نوزاد در برداشت تصادفی (۱۹۴۲)، در صنعت فیلم فعالیت داشته است. او در سال ۱۹۶۱ کار خود را در بخش توزیع نامه‌ها در وارنر برادرز آغاز کرد. رودی فر، تدوینگر و مدیر معروف وارنر برادرز، حدود ۳ سال بعد کاکس را به‌عنوان کارآموز تدوین برگزید. همان‌طور که در آن دوران مرسوم بود، کاکس چندین سال به‌عنوان دستیار بدون ذکر نام کار کرد. نخستین اعتبار او به‌عنوان دستیار تدوین برای فیلم آدم‌های باران بود که فرانسیس فورد کوپولا کارگردانی و بری مالکین آن را تدوین کرد. اولین اعتبار او به‌عنوان تدوینگر برای فیلم خداحافظ عزیزم (۱۹۷۵) بود که دیک ریچاردز کارگردانی کرد و والتر اِی. تامپسون، تدوینگر باسابقه، در تدوین آن با او همکاری داشت. کاکس درست پس از پایان کار به‌عنوان دستیار تامپسون در فیلم رفرتی و دوقلوهای گرد طلای (۱۹۷۵) که آن هم توسط ریچاردز کارگردانی شده بود، این موقعیت را کسب کرد. کاکس روی دو فیلم دیگر از ریچاردز نیز کار کرده است: مارس یا مرگ (۱۹۷۷ — به‌عنوان دستیار تدوین) و دره مرگ (۱۹۸۲).

کاکس همکاری برجسته‌ای با کلینت ایستوود داشته است که با فیلم یاغی جوزی والس (۱۹۷۶) آغاز شد که در آن کاکس دستیار فریس وبستر بود. کاکس و وبستر در فیلم گاونتلت (۱۹۷۷) و چندین فیلم بعدی ایستوود به‌عنوان تدوینگر مشترک کار کردند. با فیلم ضربه ناگهانی (۱۹۸۳)، کاکس به تدوینگر اصلی ایستوود تبدیل شد. نقل شده است که کاکس گفته بود در طول مشارکت ۳۰ ساله‌شان، ایستوود تنها یک سکانس را که کاکس تدوین کرده بود، دوباره تدوین کرد. گری دی. روچ که از اواسط دهه ۱۹۹۰ به‌عنوان دستیار کاکس کار می‌کرد، از فیلم نامه‌هایی از ایوو جیما (۲۰۰۶) به بعد، تدوینگر مشترک کاکس در فیلم‌های ایستوود شد. دوره طولانی تدوین تمامی فیلم‌های ایستوود توسط کاکس با فیلم سالی به پایان رسید که توسط یکی دیگر از دستیاران سابق او، بلو موری، تدوین شد.

کاکس علاوه بر فعالیت حرفه‌ای در صنعت فیلم، از سال ۲۰۰۰ به‌همراه خانواده‌اش مالک و مدیر یک تاکستان و کارخانه شراب‌سازی در نزدیکی پاسو رابلس، کالیفرنیا بوده است.

کاکس جایزه اسکار سال ۱۹۹۲ را برای بهترین تدوین فیلم برای فیلم نابخشوده دریافت کرد. او به‌عنوان عضوی از انجمن تدوینگران سینمای آمریکا انتخاب شده است. در ۲۵ نوامبر ۲۰۰۸، کلینت ایستوود در اولین جشنواره فیلم دیجیتال پاسو رابلس، اولین جایزه دستاورد مادام‌العمر ایگناسی پادره‌تسکی را به کاکس تقدیم کرد؛ جایزه‌ای که به افتخار این نوازنده پیانو که پاسو رابلس را خانه خود می‌دانست، نام‌گذاری شده است. او برای فیلم گمشده نامزد جایزه بفتا در سال ۲۰۰۹ برای بهترین تدوین و برای فیلم تک‌تیرانداز آمریکایی نامزد جایزه اسکار سال ۲۰۱۵ برای بهترین تدوین فیلم شد.

جشنواره فیلم دیجیتال پاسو رابلس در سال ۲۰۰۸، به عنوان بخشی از جایزه دستاورد مادام‌العمر جوئل کاکس، فیلم‌شناسی کاملی از آثار او را ارائه می‌دهد.