فرانک هاگنی

فرانک اس. هاگنی (۲۰ مارس ۱۸۸۴ – ۲۵ ژوئن ۱۹۷۳) بازیگر استرالیایی بود. هاگنی که در سال ۱۸۸۴ در سیدنی متولد شد، بین سال‌های ۱۹۱۹ تا ۱۹۶۶ در بیش از ۳۵۰ فیلم هالیوودی بازی کرد. بیشتر نقش‌های سینمایی او کوچک و بدون ذکر نام بودند. هاگنی به دلیل ظاهر بلندقامتی و چهارشانه، اغلب نقش افسران یا اراذل را بازی می‌کرد. او شاید بیش از هر چیز برای نقش فردی که بدون حرف در فیلم کلاسیک «چه زندگی شگفت‌انگیزی» (۱۹۴۶) ساخته فرانک کاپرا، صندلی چرخ‌دار آقای پاتر را هل می‌دهد، شناخته شده باشد. فرانک هاگنی همچنین در بیش از ۷۰ برنامه تلویزیونی نظیر سیسکو کید، ماجراهای کیت کارسون، رونگر تنها، تفنگدار، پری میسون و دانیل بون به عنوان بازیگر مهمان حضور داشت.

او در فیلم‌های جنگجوی دریایی (۱۹۲۶) با بازی جک آنتونی، جو بونومو و والتر میلر؛ جنگجوی ناشی (۱۹۲۴) با بازی باب فلمینگ، هیزل کینر، ویلفرد لوکاس و فرد تامسون؛ روح در اتاق زیرشیروانی (۱۹۲۱)، طلای شهر ارواح (۱۹۳۶)، هچ را بگیر (۱۹۲۲) با بازی ریچارد آر. نیل؛ سوارش کن گاوچران (۱۹۳۲) با بازی ادی گریبان و چارلز سلون؛ سواران سپیده‌دم (۱۹۳۹)، دره یاغیان (۱۹۳۶) و کرکس‌های دریا (۱۹۲۸) با بازی جوزف بنت ایفای نقش کرد.

۴۲ فیلم صامت او شامل مبارز (۱۹۱۹)، نژاد مرزی (۱۹۲۴)، ترسویش خطرناک (۱۹۲۴)، گالاپینگ گالاگر (۱۹۲۴)، رومانس درخشان (۱۹۲۴)، ماسک لوپز (۱۹۲۴)، غریبه ساکت (۱۹۲۴)، لانه گاو وحشی (۱۹۲۵)، سوندرز دست تنها (۱۹۲۶) و مرد دو اسلحه (۱۹۲۶) بود. ۵۴ فیلم وسترن صوتی او شامل شبح غرب (۱۹۳۱)، کاروان‌های جنگجو (۱۹۳۱)، مرد ذخیره (۱۹۳۱)، غرب طلایی (۱۹۳۲)، افتخار قلمرو (۱۹۳۴)، مرزهای غرب، قهرمانان قلمرو (۱۹۳۶)، بیلی پسر بچه، کمین سوار تنها (۱۹۴۱)، مرز سوزان (۱۹۴۳) و بیوه آهو در واگن گپ (۱۹۴۷) بود. دو فیلم آخر او مک‌لینتاک! (۱۹۶۳) و بیا شیور (۱۹۶۳) بودند.

هاگنی با ادنا شفارد ازدواج کرد. او در سال ۱۹۷۳ در لس‌آنجلس درگذشت. او در پارک یادبود فارست لون در گلندیل دفن شده است.