دیک الیوت

ریچارد «دیک» الیوت (۳۰ آوریل ۱۸۸۶ – ۲۲ دسامبر ۱۹۶۱) بازیگر نقش‌های مکمل آمریکایی بود که از دهه ۱۹۳۰ تا زمان مرگش در بیش از ۲۴۰ فیلم بازی کرد.

او با نام ریچارد دیمون الیوت در بوستون، ماساچوست متولد شد.

الیوت نقش‌های بسیار متنوعی را ایفا می‌کرد که معمولاً شخصیت‌هایی پرطمطراق، مانند یک سیاستمدار را شامل می‌شد. الیوت که مردی کوتاه و چاق بود، در برنامه‌های جیمی دورانته، رد اسکلتون و جک بنی نقش بابا نوئل را بازی می‌کرد. الیوت در فیلم «چه زندگی شگفت‌انگیزی» (۱۹۴۶) چند دیالوگ ماندگار داشت که در آن جیمز استوارت را، زمانی که سعی داشت به دونا رید شب‌بخیر بگوید، سرزنش کرده و به او توصیه می‌کند که لفت و تأخیر را کنار بگذارد و «فقط برود و او را ببوسد».

او همچنین حضورهای به‌یادماندنی اندکی در قسمت‌هایی از سریال تلویزیونی «ماجراهای سوپرمن» داشت. او سه بار در کمدی خنده‌دار شبکه سی‌بی‌اس با نام «عروس دسامبر» در نقش استنلی و همچنین در دو سریال وسترن شبکه‌های ای‌بی‌سی/وارنر برادرز، یعنی «شوکرفوت» و «ماوریک» ظاهر شد. او در دو بخش از سریال «قصه‌های رنجرهای تگزاس» ساخته سی‌بی‌اس، در نقش معدن‌چی پیتر کوپر و سپس در نقش کلانتر تاینی موریس بازی کرد. او دو بار در نقش دکتر تورنتون در سریال «مک‌کوی‌های واقعی» از شبکه ای‌بی‌سی ظاهر شد. الیوت شاید بیشتر به عنوان شهردار پایک در میوبرری در قسمت‌های اولیه سریال «نمایش اندی گریفیت» ساخته سی‌بی‌اس شناخته شود که از آخرین آثار سینمایی اوست. در دو قسمت از یازده قسمتی که الیوت در آن‌ها نقش شهردار را بازی می‌کرد، جوزی لوید بازیگر نقش دختر او را ایفا کرد.

الیوت در ۲۲ دسامبر ۱۹۶۱ بر اثر بیماری قلبی درگذشت.