شلدون لنرد

شلدون لنرد برشاد (۲۲ فوریه ۱۹۰۷ – ۱۱ ژانویه ۱۹۹۷)، بازیگر، تهیه‌کننده، کارگردان و نویسنده آمریکایی فیلم و تلویزیون بود. شلدون لنرد برشاد در منهتنِ نیویورک، فرزند والدین یهودی طبقه متوسط، آنا لویت و فرانک برشاد، متولد شد. او در سال ۱۹۲۹ از دانشگاه سیراکوز فارغ‌التحصیل شد.

لنرد به‌عنوان بازیگر، در ایفای نقش‌های مکمل، به‌ویژه گانگسترها یا «آدم‌های شرور»، در فیلم‌هایی چون چه زندگی شگفت‌انگیزی (۱۹۴۶؛ در نقش نِکِ متصدی بار)، داشتن و نداشتن (۱۹۴۴)، آدم‌ها و عروسک‌ها (۱۹۵۵) و راز آشکار (۱۹۴۸) تخصص داشت. ویژگی متمایز او لهجه بسیار غلیظ نیویورکی بود که معمولاً با گوشه لب بیان می‌کرد. او در فیلم فریب (۱۹۴۶)، از شخصیت «شرور» خود برای خلق کارآگاه پلیس سرسخت، جو پرتگال، استفاده می‌کند.

لنرد از سال ۱۹۴۵ تا ۱۹۵۵ در رادیو، نقش یک شرط‌بند عجیب‌وغریب مسابقات اسب‌دوانی را در برنامه جک بنی و بعدها در سریال تلویزیونی با همین نام بازی کرد. نقش او این بود که ناگهانی در ایستگاه‌های قطار، گوشه خیابان‌ها یا فروشگاه‌های بزرگ به بنی سلام کند («هی رفیق، یه دقیقه بیا اینجا»)، از بنی بپرسد که قصد انجام چه کاری را دارد و سپس با توسل به منطق‌های بی‌معنی و بی‌ربطِ مسابقات اسب‌دوانی، سعی کند او را از مسیر حرکتش باز دارد. او در نقش «شرط‌بند»، هرگز اطلاعاتی درباره مسابقات اسب‌دوانی نمی‌داد، مگر اینکه جک درخواست می‌کرد. یکی از بهانه‌های این شرط‌بند این بود: «چه کسی از اسب‌ها چیزی می‌داند؟»

لنرد بخشی از گروه صداپیشگان در نمایش رادیویی تئاتر دیمون رانیون (۱۹۴۸-۱۹۴۹) بود. او همچنین بخشی از گروه بازیگران نمایش رادیویی مارتین و لوئیس بود. او به‌طور مکرر در ماجراهای قدیس ظاهر می‌شد و اغلب نقش گانگسترها و آدم‌های شرور را بازی می‌کرد، اما گاهی نقش‌های مثبت‌تری نیز داشت. لنرد همچنین در دهه ۱۹۴۰ یکی از بازیگران ثابت سریال کمدی رادیویی ماجراهای میزی بود. در طول دهه ۱۹۵۰، لنرد صدا شخصیت دودزورث، گربه چاق و تنبل را در دو کارتون از مجموعه ملودی‌های شاد برادران وارنر که توسط رابرت مک‌کیمسون کارگردانی شده بود، دوبله کرد. در فیلم ماجراجویانه مسیر ایرواکی (۱۹۵۰)، لنرد برخلاف تیپ همیشگی خود، نقش مهمی را در قالب رئیس اوگانی، یک جنگجوی بومی آمریکا، ایفا کرد که در یک دوئل نهایی و مرگبار با چاقو، به دنبال نات «هاوک‌آی» کاتلر (جورج مونتگومری)، مرد مرزی، می‌رود و با او می‌جنگد.

در اواخر دهه ۱۹۵۰ و دهه ۱۹۶۰، او به عنوان تهیه‌کننده سریال‌های تلویزیونی موفق، از جمله نمایش دنی توماس (معروف به جا برای ددی) (۱۹۵۳–۶۴)، نمایش اندی گریفیث (۱۹۶۰–۶۸)، گومر پایل در نیروی دریایی ایالات متحده (۱۹۶۴–۶۹)، نمایش دیک ون دایک (۱۹۶۱–۶۶) و جاسوسی (۱۹۶۵–۶۸) شهرت یافت. او همچنین چندین قسمت از سریال‌های تلویزیونی را کارگردانی کرد، از جمله چهار قسمت از هشت قسمت اول سریال تلویزیونی لسی (فصل ۱، ۱۹۵۴). لنرد همچنین در سال‌های ۱۹۶۳-۶۴ صدای لینوس شجاع را در مجموعه‌ای از تبلیغات تلویزیونی غلات صبحانه پوست کریسپی کریترز دوبله کرد که منجر به یک مجموعه کارتون لینوس شد که صبح‌های شنبه (و بعدها یکشنبه) از شبکه‌های سی‌بی‌اس (۱۹۶۴–۶۶) و ای‌بی‌سی (۱۹۶۷–۶۹) پخش می‌شد. او همچنین برای مدتی کوتاه ستاره سریال تلویزیونی خودش یعنی ادی بزرگ (۱۹۷۵) بود که در آن نقش مالک یک ورزشگاه بزرگ را بازی می‌کرد. این سریال تنها ده قسمت طول کشید.