استوگی کنیاتانی

استوگی کنیاتای، متولد جامائیکا و بزرگ‌شده‌ی بروکلین با اصالت کینی؛ او بازیگر، کمدین، نویسنده و کارگردان است که بیش از دو دهه است به عنوان هنرمندی شاغل فعالیت می‌کند و به‌خاطر نمایش تک‌نفره‌ی پرطرفدار و سودآور خود در سبک «وان من برادوی» درباره‌ی پل رابسون شناخته می‌شود. او آموزش‌های کلاسیک خود را در استودیوی آفرو آمریکایی در هارلم، هِنری اِس ستلمنت و گروه تئاتری الفن گذرانده است. وی یکی از فینالیست‌های مسابقه تئاتر ایالت نیویورک با کارگردان هنری، جان هاسمَن بود. او که ورزشکار بورسیه بسکتبال بود، برای تحصیل در مدرسه‌ی فیلم در دانشگاه ایالتی کالیفرنیا به غرب آمد و به‌صورت خصوصی نزد ایوان مارکوتا در آکادمی ون مار مطالعه کرد. او دو رمان نوشته، چندین فیلم کوتاه، آگهی‌های تلویزیونی و همچنین موزیک‌ویدئو کارگردانی کرده است و سوابق بازیگری در فیلم و تلویزیون شامل سریال‌های عامیانه، فیلم‌ها و کمدی‌های موقعیت دارد؛ او همچنین در تور کمدی ایستاده‌ی USO در اوکیناوا و توکیوی ژاپن به عنوان هم‌سرگروه حضور داشته است. او در فیلم بلند بین‌المللی «جوزف» درباره‌ی «۴۰۰ سال بازگشت آفریقایی‌ها» که در کینگستون جامائیکا، کیپ‌کاست و آکرا در غنا فیلم‌برداری شده، ایفای نقش کرده است. او نویسنده و هنرمند نمایش تحسین‌شده‌ی «دنیا خانه‌ی من است - زندگی پل رابسون» در سبک وان من برادوی است. او بیش از ۴۵۰ اجرا در کنار همسر ۲۶ ساله‌اش میچی کنیاتای، که مدیر صحنه و مهندس صدا اوست، انجام داده است. در ۲۰ سال گذشته، او در سفارتخانه‌های آمریکا و دانشگاه‌های ۲۱ کشور، از جمله جنوب فرانسه، لندن، بیرمنگام در انگلستان، خلیج مکزیک و ده‌ها جزیره‌ی کارائیب حضور داشته است. او برنده‌ی جایزه تئاتر NAACP برای بهترین نمایش تک‌نفره است. این نمایش، برنامه‌ی تور چندفرهنگی پان‌آفریقایی شماره یک در ایالات متحده است. وی چندین فیلمنامه نوشته که در مراحل مختلف توسعه هستند، از جمله درام بسکتبال شهری «خدایان لبخند زدن را متوقف کردند» و قصد دارد اثر مورد علاقه‌اش را کارگردانی کند؛ کمدی سیاه و متفاوت «نوید بهشت».