کلودیا کاردیناله

کلود [ژوزه فین] رز «کلودیا» کاردیناله (۱۵ آوریل ۱۹۳۸ – ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۵) بازیگر ایتالیایی بود. او که در کنار سوفیا لورن و جینا لولوریجی‌دا، یکی از چهره‌های شاخص سینمای ایتالیا به‌شمار می‌رفت، در طول دوران حرفه‌ای بیش از شش دهه خود به شهرت جهانی دست یافت. کاردیناله که در دهه ۱۹۶۰ به‌عنوان «زیباترین زن جهان» ستایش می‌شد و به‌طور گسترده‌ای نماد زیبایی آن دوران شناخته می‌شد، در بیش از ۱۷۵ فیلم، عمدتاً در ایتالیا و فرانسه، در ژانرهایی از جمله کمدی، درام، وسترن اسپگتی و حماسه‌های تاریخی بازی کرده است. او با کارگردانان نامداری همچون فدریکو فلینی، سرجیو لئونه و ورنر هرتزوگ همکاری داشت و چندین فیلم او به‌عنوان آثار مهم در تاریخ سینما شناخته می‌شوند. او در زمان مرگ، یکی از آخرین ستاره‌های باقی‌مانده از عصر طلایی سینمای اروپا بود.

کاردیناله که در لاگولت، شهرداری‌ای در تونس در نزدیکی تونس، متولد و بزرگ شده بود، در سال ۱۹۵۷ برنده مسابقه «زیباترین دختر ایتالیایی در تونس» شد؛ جایزه این مسابقه یک سفر به ایتالیا بود که به‌واسطه همکاری فرانکو کریستالدی، تهیه‌کننده، به‌سرعت او را به سمت قراردادهای سینمایی سوق داد. کریستالدی چندین سال مربی او بود و بعدها با او ازدواج کرد. کاردیناله پس از اولین نقش خود در نقش یک شخصیت فرعی در کنار ستاره مصری، عمر شریف، در فیلم گُه (۱۹۵۸)، به یکی از شناخته‌شده‌ترین بازیگران ایتالیا تبدیل شد که نقش‌هایی در فیلم‌هایی چون روکو و برادرانش (۱۹۶۰)، دختر با چمدان (۱۹۶۱)، کارتوش (۱۹۶۲)، پلنگ (۱۹۶۳) و ۸ و نیم (۱۹۶۳) اثر فدریکو فلینی ایفا کرد.

از سال ۱۹۶۳، کاردیناله در فیلم پلنگ صورتی در مقابل دیوید نایون ظاهر شد. او در ادامه در فیلم‌های هالیوودی چشم‌بند (۱۹۶۶)، فرمان گمشده (۱۹۶۶)، حرفه‌ای‌ها (۱۹۶۶)، موج درست نکن (۱۹۶۷) با بازی تونی کرتیس، جهنم با قهرمانان (۱۹۶۸)، خیمه سرخ (۱۹۶۹)، یک جفت خوب (۱۹۶۸)، سالامندر (۱۹۸۱) و وسترن سرجیو لئونه با عنوان زمانی در غرب (۱۹۶۸) بازی کرد؛ فیلمی که یک تولید مشترک ایالات متحده و ایتالیا بود و او در آن به‌خاطر نقش یک زن خیابانی سابق در مقابل جیسون راباردز، چارلز برونسون و هنری فوندا مورد تحسین قرار گرفت.

کاردیناله که از هالیوود دلزده شده بود و نمی‌خواست به یک کلیشه تبدیل شود، به سینمای ایتالیا و فرانسه بازگشت و به‌خاطر نقش‌هایش در روز جغد (۱۹۶۸) و به‌عنوان یک زن خیابانی در کنار آلبرتو سوردی در دختری در استرالیا (۱۹۷۱)، جایزه دیوید دی دوناتلو برای بهترین بازیگر زن را از آن خود کرد. در سال ۱۹۷۴، کاردیناله با پاسوآله اسکویتیری، کارگردانی که بعدها شریک زندگی او شد، آشنا شد. او به‌طور مکرر در فیلم‌های او از جمله برادران خونین (۱۹۷۴)، پدر گانگسترها (۱۹۷۸) و کلارتا (۱۹۸۴) بازی کرد که فیلم آخر جایزه ناسترو دآرجنتو برای بهترین بازیگر زن را برای او به ارمغان آورد. در سال ۱۹۸۲، او در فیلم فیتزکارالدو ساخته ورنر هرتزوگ، در نقش همدم کلاوس کینسکی بازی کرد که برای خرید یک کشتی بخار در پرو بودجه جمع‌آوری می‌کند. در سال ۲۰۱۰، کاردیناله برای بازی در نقش یک پیرزن ایتالیایی که یک دانشجوی تبادلی جوان ترکی را در خانه خود می‌پذیرد در فیلم خانم انریکا، جایزه بهترین بازیگر زن را در چهل و هفتمین جشنواره بین‌المللی فیلم «پرتقال طلایی» آنتالیا دریافت کرد.

در طول سال‌ها، کاردیناله درباره حقوق زنان صراحتاً سخن می‌گفت و از مارس ۲۰۰۰ به‌عنوان سفیر حسن نیت یونسکو در زمینه دفاع از حقوق زنان فعالیت کرد. در فوریه ۲۰۱۱، مجله تایمز لس آنجلوس، کاردیناله را در میان ۵۰ زن زیباتر تاریخ سینما قرار داد.

Description above from the Wikipedia article Claudia Cardinale, licensed under CC-BY-SA, full list of contributors on Wikipedia.