فینلی کوری

فینلی جفرسون کوری (۲۰ ژانویه ۱۸۷۸ – ۹ مه ۱۹۶۸) بازیگر اسکاتلندی تئاتر، سینما و تلویزیون بود.

کوری که در ادینبرگ اسکاتلند متولد شد، فعالیت بازیگری خود را از تئاتر آغاز کرد. او و همسرش مود کورتنی (۱۸۸۴–۱۹۵۹) در دهه ۱۸۹۰ در ایالات متحده نمایش آواز و رقص اجرا می‌کردند. او نخستین فیلم خود (پیرمرد) را در سال ۱۹۳۱ ساخت. او در فیلم جنگ جهانی دومِ سال ۱۹۴۳، یعنی فیلم جاسوس، در نقش یک کشیش ظاهر شد. مشهورترین نقش سینمایی او نقش شخصیت محکوم ابیل ماگویچ در فیلم انتظارات بزرگ (۱۹۴۶) ساخته دیوید لین بود که بر اساس رمان «انتظارات بزرگ» اثر چارلز دیکنز ساخته شد. او بعدها در فیلم‌های حماسی هالیوود نیز ظاهر شد، از جمله در فیلم کووا وادیس (در نقش سنت پیتر) محصول ۱۹۵۱، فیلم بن هور (۱۹۵۹) که برنده چندین جایزه اسکار شد و او در آن نقش بالتزار، یکی از سه مرد دانا را بازی کرد، و فیلم سقوط امپراتوری روم (۱۹۶۴) در نقش سناتوری سالخورده و خردمند. او در فیلم مردم حرف خواهند زد با حضور کری گرانت ظاهر شد؛ او همچنین در نسخه تکنیکالر سال ۱۹۵۲ شرکت ام‌جی‌ام از فیلم ایوان‌هو، نقش پدر کینه‌توز رابرت تیلور را ایفا کرد. در سال ۱۹۶۲، او در اپیزودی از نمایش هفتگی دوپونت (ان‌بی‌سی) با عنوان مصیبت دکتر شانون، که اقتباسی از رمان شانون‌ز وی اثر ای. جی. کرونین بود، بازی کرد. آخرین نقش کوری، نقش آقای لاندی، کشیش، در اقتباس تلویزیونی سال ۱۹۶۶ از موزیکال بریگادون بود. او در یکی از آخرین اجراهای خود، در اثر دو قسمتی «انتقام برای قدیس» (۱۹۶۸) با بازی راجر مور، نقش یک رئیس مافیای در حال مرگ را بازی می‌کند.

او در سال‌های پایانی عمر، به یک بازرگان بسیار محترم اشیاء قدیمی تبدیل شد که در زمینه سکه‌ها و فلزات گرانبها تخصص داشت. او سال‌ها از مجموعه‌داران آثار رابرت برنز بود.