بزیل هافمن

بزیل هری هافمن (۱۸ ژانویه ۱۹۳۸ — ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۱) بازیگر آمریکایی بود که دوران فعالیت او در سینما و تلویزیون پنج دهه بود و بیشتر در نقش‌های مکمل حضور داشت. او در فیلم‌هایی با کارگردانی کارگردانان متعدد برنده‌ی جایزه، از جمله آلن پاکولا و رابرت ردفورد، بازی کرد. او همچنین دو کتاب درباره بازیگری، از جمله «بازیگری و چگونه در آن خوب باشید»، تألیف کرده است.

هافمن در ژانویه ۱۹۳۸ در هیوستون، تگزاس، فرزند بیولا (با نام خانوادگی اصلی نووسلسکی) و دیوید هافمن، یک ضامن کالاهای قدیمی، متولد شد. او از دانشگاه تولین فارغ‌التحصیل شد و دو سال را در آکادمی دراماتیک آمریکا در نیویورک گذراند و برای سال دوم، بورسیه دریافت کرد.

سیزده سال فعالیت او در نیویورک شامل نمایشنامه‌های بسیار، نقش‌هایی در سریال‌های تلویزیونی، یک نقش تکرارشونده در «یک زندگی برای زیستن» در شبکه ABC، صدها آگهی بازرگانی و یک نقش سینمایی در «بانوی آزادی» با بازی سوفیا لورن به کارگردانی ماریو مونیشلی بود.

او اولین سفر خود را به لس‌آنجلس در سال ۱۹۷۴ انجام داد. در آن فصل، او یک فیلم بلند تئاتری به نام «بالاخره عشق» را برای پیتر بوگدونویچ فیلمبرداری کرد. در سال‌های پس از آن، او در دو فیلم تلویزیونی، قسمت‌هایی از سریال‌های «کونگ فو»، «پرونده راکفورد»، «سانفورد و پسر» (با دو نقش)، «زن پلیس»، «کولومبو»، «کوجاک»، «ام‌ای‌اش» (با دو نقش)، «بارنی میلر» و چندین آگهی بازرگانی تلویزیونی ظاهر شد. او نقش‌های تکرارشونده‌ای همچون تکنسین اثرانگشت در «الری کوئین» و مدیر دنگلمن در «پین‌های مربعی» داشت.

اگرچه بیشتر فعالیت‌های او در سینما و تلویزیون بود، اما چندین بار نیز در تئاتر ظاهر شد که برجسته‌ترین آن‌ها شامل نمایشنامه «سند مانتین» اثر رومولوس لینی بود که برای آن برنده‌ی جایزه دراما-لوگ شد، نخستین اجرای نمایشنامه‌ی خواندگی مارتین ای. بروکس، «جو و فلو» در استودیو بازیگران، و نخستین اجرای جهانی نمایشنامه «پیاده‌روی پیوریا» اثر ویلیام بلین بود.

او بیشتر به خاطر همکاری با کارگردانان برجسته‌ی سینما شناخته می‌شد، از جمله پیتر بوگدونویچ، ماریو مونیشلی، ریچارد بنجامین، کارل رینر (دو بار)، پیتر مداک (شش بار) و آلن جی. پاکولا (دو بار)؛ برندگان جایزه اسکار، جوئل و اتان کوئن، پائولو سورنتینو، میشل هازاناویوس، استیون اسپیلبرگ، دلبرت من، بلیک ادواردز، استنلی دانن، سیدنی پولاک، ران هاوارد و رابرت ردفورد (دو بار به عنوان کارگردان) و دیگران. فیلم‌های او شامل این آثار است: «همه مردان رئیس جمهور»، «برخورد نزدیک از نوع سوم»، «سال محبوب من»، «جعبه»، «مرد اسب الکتریکی»، «شیفت شب»، «بانوی خوش‌شانس»، «سوئیچ»، «جنگ میدان لوبیا میلگرو»، «ریو»، «دوستت دارم»، «سرقت پاین‌ویل»، و فیلم‌های برنده‌ی جایزه اسکار در بهترین فیلم، «مردم معمولی» و «آرتیست»، در میان آثار بسیار دیگر.

او که برای مدت طولانی معلم و مربی خصوصی بازیگری بود، همچنین به عنوان مدرس مهمان در موسسات معتبر حرفه‌ای و دانشگاهی از جمله موسسه فیلم آمریکا، آکادمی دراماتیک آمریکا، کالج امرسون، دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، کالج کنفدراسیون در تاندر بی (اونتاریو، کانادا) و آکادمی هنرهای زیبای لبنان در بیروت، لبنان، سخنرانی و تدریس می‌کرد.

در سال ۲۰۰۸، او به عنوان فرستاده فرهنگی وزارت امور خارجه ایالات متحده به بیروت بازگشت تا در دانشگاه بالامند، آکادمی هنرهای زیبای لبنان، دانشگاه لبنان، دانشگاه نتردام و موسسه مطالعات صحنه و تصویری و سینمایی دانشگاه سنت جوزف، به تدریس بازیگری و کارگردانی بپردازد.