کاتلین ترنر

مری کاتلین ترنر (زاده ۱۹ ژوئن ۱۹۵۴) بازیگر آمریکایی است. او که با صدای بم و خش‌دار متمایزش شناخته می‌شود، برنده دو جایزه گلدن گلوب و نامزد دریافت جایزه اسکار، گرمی و دو جایزه تونی شده است.

ترنر پس از اولین حضور خود در تئاتر (هم در خارج از برادوی و هم در خود برادوی) در سال ۱۹۷۷، و به‌دنبال آن اولین حضورش در تلویزیون در نقش نولا دنسی آلدریچ در سریال درام ان‌بی‌سی، پزشکان (۱۹۷۸–۱۹۷۹)، با ایفای نقش متی واکر در فیلم دمای بدن (۱۹۸۱) به شهرت رسید که موجب کسب شهرتی فراگیر برای او شد. او در طول دهه ۱۹۸۰ با بازی در فیلم‌هایی همچون مردی با دو مغز (۱۹۸۳)، جنایات شور و هیجان، عشق‌بازی با سنگ (هر دو ۱۹۸۴)، افتخار پریزی، جواهر نیل (هر دو ۱۹۸۵)، تغییر کانال، توریست تصادفی (هر دو ۱۹۸۸) و جنگ رزها (۱۹۸۹) فعالیت مستمر داشت. ترنر برای ایفای نقش اصلی در فیلم پگی سو ازدواج کرد (۱۹۸۶)، نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر زن در سال ۱۹۸۷ شد. از دیگر آثار او می‌توان به وی.آی. وارشوسکی (۱۹۹۱)، مامان سریالی (۱۹۹۴)، نوزادان نابغه، خودکشی باکره‌ها (هر دو ۱۹۹۹)، زیبا (۲۰۰۰)، مارلی و من (۲۰۰۸) و احمق و احمق‌تر ۲ (۲۰۱۴) اشاره کرد.

ترنر در خارج از سینما، به عنوان مهمان در نقش سو کولینی در سریال کالیفرنیکیشن (۲۰۰۹) محصول شوتایم و روز ولاندر در سریال روش کامینسکی (۲۰۱۹–۲۰۲۱) محصول نتفلیکس بازی کرد. او همچنین در فصل هفتم سریال دوستان (۲۰۰۱)، نقش چارلز بینگ، پدر درگ کوئینِ چندلر بینگ را بازی کرد. کارهای صداپیشگی ترنر شامل جسیکا رابیت در چه کسی برای راجر رابیت پاپوش دوخت (۱۹۸۸) و کنستانس در خانه هیولا (۲۰۰۶) و همچنین شخصیت‌هایی در سریال‌های تلویزیونی همچون سیمپسون‌ها، فمیلی گای، پادشاه تپه و ریک و مورتی است.

ترنر علاوه بر فعالیت در تئاتر و سینما، کلاس‌های بازیگری نیز در دانشگاه نیویورک تدریس کرده است.