اسکاتی پیپن

اسکاتی موریس پیپن (زاده ۲۵ سپتامبر ۱۹۶۵)، بسکتبال‌باز حرفه‌ای بازنشسته آمریکایی است که در انجمن ملی بسکتبال (NBA) بازی کرده است. او بیش از هر چیز برای دوران حضورش در شیکاگو بولز شناخته می‌شود؛ تیمی که در دوران حضور او، در شش قهرمانی NBA و فصل رکوردش در سال ۱۹۹۵–۹۶ با ۷۲ پیروزی، نقشی حیاتی داشت. پیپن در کنار مایکل جوردن، نقش مهمی در تبدیل تیم بولز به ابزاری برای محبوبیت جهانی NBA در طول دهه ۱۹۹۰ ایفا کرد.

پیپن که یکی از بهترین فوروردهای کوچک تمام دوران محسوب می‌شود، هشت بار (تماماً به‌صورت پیاپی) در تیم اول دفاعی NBA و سه بار در تیم اول NBA قرار گرفت. او هفت بار ستاره بازی‌های آل‌استار NBA بود و در سال ۱۹۹۴ بهترین بازیکن (MVP) بازی آل‌استار NBA شد. در طول فصل ۱۹۹۶–۹۷، نام او به‌عنوان یکی از ۵۰ بازیکن برتر تاریخ NBA انتخاب شد و او یکی از چهار بازیکنی است که شماره پیراهش در تیم شیکاگو بولز بازنشسته شده است (سه نفر دیگر جری اسلون، باب لاو و مایکل جوردن هستند). او در طول دوران هفده‌ساله حرفه‌ای خود، دوازده فصل را در شیکاگو بولز، یک فصل را در هیوستون راکتس و چهار فصل را در پورتلند تریل بلیزرز بازی کرد و شانزده فصل متوالی به مرحله پس از فصل رسید. او در لیست بازیکنانی با بیشترین بازی‌های انجام‌شده در مرحله پس از فصل، پس از رابرت هوری و کریم عبدال‌جبار، در رتبه سوم قرار دارد. پیپن همچنین تنها کسی است که دو بار در یک سال هم قهرمانی NBA و هم مدال طلای المپیک را کسب کرده است. پیپن در ۱۳ اوت ۲۰۱۰ به تالار مشاهیر بسکتبال راه یافت.