جرج کندی

جرج کندی (۱۸ فوریه ۱۹۲۵ – ۲۸ فوریه ۲۰۱۶) تاجر، کارآفرین، کهنه‌سرباز جنگ جهانی دوم، بازیگر، مشاور، گوینده رادیویی و نویسنده‌ای با ملیت اروپایی-آمریکایی بود. کندی در مقطعی از حرفه خود، بازار ایفای نقش‌های شخصیت‌های خشن و جدی را در دست گرفت؛ شخصیت‌هایی که یا کاملاً فاسد بودند و یا قلبی پاک داشتند. او بیش از ۲۰۰ حضور شاخص در تلویزیون و سینما داشته و در جامعه هالیوود بسیار مورد احترام بود. فعالیت خود را در اواخر دهه ۱۹۵۰ و اوایل ۱۹۶۰ با سریال‌های وسترن آغاز کرد: از جمله «دارا تفنگ است - مسافرت می‌کنم» (۱۹۵۷)، «راواید» (۱۹۵۹)، «ماوریک» (۱۹۵۷) و «کالت ۴۵» (۱۹۵۷)؛ پیش از آنکه نقش‌های کوتاهی در فیلم‌هایی چون «تنها هستند شجاع» (۱۹۶۲)، «پسران کتی الدر» (۱۹۶۵) و «پرواز ققنوس» (۱۹۶۵) ایفا کند. اواخر دهه ۱۹۶۰ دوران پرفره‌ی کاری برای کندی بود و او نزد کارگردانان و تولیدکنندگان محبوبیت ویژه‌ای داشت؛ او در فیلم‌های «عجله کن غروب شود» (۱۹۶۷) و «دوازده مرد شرور» (۱۹۶۷) ظاهر شد و برای بازی در فیلم «لوک خوش‌دست» (۱۹۶۷) برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل شد. رونق فیلم‌های فاجعه‌محور در دهه ۱۹۷۰ نیز با کندی همراه بود و استعداد او برای فیلم «فرودگاه» (۱۹۷۰) و سه دنباله بعدی آن مورد نیاز بود؛ همچنین او در فیلم «زلزله» (۱۹۷۴) در نقش پلیسی کهنه و سالخورده و در فیلم دوستانه جاده‌ای «تاندربولت و لایت‌فوت» (۱۹۷۴) در نقش رد لری، سارق خطرناک بانک، بازی کرد.

در دهه ۱۹۸۰، کندی با مجموعه‌ای از نقش‌های متنوع ظاهر شد؛ با این حال، کندی و لزلی نیلسن با استعداد کمدی خود در فیلم پرمخاطب «سلاح عریان: پرونده‌های جوخه پلیس!» (۱۹۸۸) همه را شگفت‌زده کردند و این دو پیشکسوت سینما در «سلاح عریان ۲ و یک‌دوم: بوی ترس» (۱۹۹۱) و همچنین «سلاح عریان ۳۳ و یک‌سوم: توهین نهایی» (۱۹۹۴) نیز بار دیگر با بازی‌های اغراق‌آمیز خود ظاهر شدند.

کندی در هالیوود فعال ماند و صدای منحصر به فرد خود را برای انیمیشن «گربه‌ها نمی‌رقصند» (۱۹۹۷) و فیلم اکشن کودکانه «سربازان کوچک» (۱۹۹۸) به کار گرفت. او که برای نزدیک به ۵۰ سال یکی از ستون‌های هالیوود بود، یکی از لذت‌بخش‌ترین بازیگرانی است که تماشای او بر پرده سینما موجب رضایت است. آخرین نقش او در فیلم «قمارباز» (۲۰۱۴) به عنوان پدربزرگ شخصیت مارک والبرگ بود.

جرج کندی در ۲۸ فوریه ۲۰۱۶ در میدلتون، آیداهو درگذشت.