کلارنس ویلیامز سوم

کلارنس ویلیامز سوم (۲۱ اوت ۱۹۳۹ – ۴ ژوئن ۲۰۲۱) بازیگر آمریکایی بود. ویلیامز فرزند یک نوازنده حرفه‌ای به نام کلارنس «کلی» ویلیامز جونیور و نوه کلارنس ویلیامز، آهنگساز و پیانیست جاز و بلوز، و همسر و خواننده-بازیگر او، اوا تیلور بود. او که توسط مادربزرگ پدری‌اش بزرگ شده بود، پس از آنکه به‌طور تصادفی وارد صحنه تئاتری در زیر یک باشگاه YMCA در هارلم شد، به بازیگری علاقه‌مند گشت.

ویلیامز پس از گذراندن دو سال خدمت به‌مثابه چترباز ارتش ایالات متحده در گروه C از هنگ ۵۰۶ پیاده‌نظام از لشکر ۱۰۱ هوابرد، دنبال کردن حرفه بازیگری را آغاز کرد. او اولین بار در نمایش روی صحنه «رویای طولانی» (۱۹۶۰) در برادوی ظاهر شد. او با ادامه فعالیت خود در تئاتر، در نمایش‌های «قدم زدن در تاریکی» (۱۹۶۳)، «سارا و ساکسوفون» (۱۹۶۴)، «دوگویی» (۱۹۶۴) و «شاه جان» حضور یافت. نقش تحول‌آفرین او در تئاتر، نقش او در نمایش «رقص آرام در میدان کشتار» اثر ویلیام هنلی بود که برای آن نامزد دریافت جایزه تونی شد. هاوارد توبمن، منتقد درام نیویورک تایمز، درباره بازی او نوشت: «آقای ویلیامز مانند یک رقصنده می‌لغزد و به دیالوگ‌های طولانی و ظاهراً سبک خود، ریتم‌های درونی ترس را می‌بخشد و هنگامی که وانمود کردن را رها می‌کند، چهره بی‌پرده وحشت را نشان می‌دهد.» او همچنین در سال ۱۹۶۶ به‌عنوان هنرمند مقیم در دانشگاه براندای فعالیت کرد.

نقش تحول‌آفرین ویلیامز در تلویزیون، نقش پلیس مخفی، لینک هیز در سریال پلیسی محبوب و ضداجتماعی ABC یعنی «تیم مود» (۱۹۶۸) بود که در کنار همکارانش، مایکل کول و پگی لیپتون که در آن زمان چندان شناخته‌شده نبودند، بازی کرد. پس از پایان این سریال در سال ۱۹۷۳، او در ژانرهای مختلفی در تئاتر و سینما فعالیت کرد؛ از کمدی (من قرار است شما را لو بدهم، نیمه‌پخته) گرفته تا علمی-تخیلی (پیشتازان فضا: ایستگاه فضایی ۹) و درام (باران بنفش).

حرفه او که بیش از چهل سال به طول انجامید، شامل نقش پدر عذاب‌کشیده پرنس، که او نیز یک نوازنده بود، در «باران بنفش» (۱۹۸۴)، حضور مهمان در «پلیس میامی» (۱۹۸۵)، نقش تکرارشونده در سریال سورئال تلویزیونی «دیویک پیکس» (۱۹۹۰)، پلیس خوب در «پوشش عمیق» (۱۹۹۲)، یک شورشی در مینی‌سریال «علیه دیوار» (۱۹۹۴) و پدر وابسته به مواد مخدر وِزلی اسناپس در «تپه شکر» (۱۹۹۳) بود. دیگر نقش‌های او در تلویزیون شامل «خیابان هیل بلو»، اثر کلاسیک و کالت کانادایی «کوچک‌ترین هابو»، «پلیس میامی»، «راننده بزرگراه»، «اعلام برگشت»، «همه از کریس متنفرند»، «تأسلیف شده»، «پرونده سرد» و «قانون و نظم» است. او را می‌توان در فیلم‌هایی نظیر «۵۲ انتخاب»، «زندگی»، «دنیای باحال»، «پوشش عمیق»، «قصه‌هایی از کلاه»، «نیمه‌پخته»، «شاه: یک گزارش فیلمبرداری شده... از مونتگومری تا ممفیس»، «گروگان»، «قورباغه‌ها برای مارها»، «ستاره‌زده»، «دختر ژنرال»، «بازی گوزن‌ها»، «جعل‌ساز» و در نقش نوازنده جاز اولیه، جلی رول مورتون، در «افسانه ۱۹۰۰» دید. او همچنین نقش مکمل جورج والاس را به عنوان پیشخدمت و سرپرست سیاه‌پوست خیالی او در فیلم سال ۱۹۹۷ «جورج والاس» بازی کرد.

از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۷، ویلیامز نقش تکرارشونده فیلبی کراس را در مجموعه فیلم‌های معمایی «زن مرموز» در شبکه هال‌مارک ایفا کرد. او در همه فیلم‌های این مجموعه به‌جز اولین فیلم از یازده فیلم، در کنار کلی مارتین ظاهر شد (جی. ای. فریمن در اولین فیلم «زن مرموز» نقش فیلبی را بازی کرد). در هفتمین فیلم (زن مرموز: در اولین نگاه)، او دوباره با هم‌بازی خود در تیم مود، مایکل کول، متحد شد. او نقش بامپی جانسون را در فیلم «گانگستر آمریکایی» بازی کرد. از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷، ویلیامز نقش تکرارشونده دیگری را به عنوان صداپیشه عضو شورا، آندام، در سریال انیمیشنی دیزنی «اژدهای آمریکایی: جیک لونگ» ایفا کرد.

ویلیامز در ۴ ژوئن ۲۰۲۱ در لوس آنجلس و در سن ۸۱ سالگی بر اثر سرطان روده بزرگ درگذشت. او در قبرستان سنت چارلز در ایست شرقی فارمینگ‌دِیل، نیویورک، به خاک سپرده شده است.